Santa Clause

Sevgili Noel Baba;  inan bana sen söylenenlere hiç aldırma ve kendini üzme, herkese sana inanıyor ve seni çok seviyor. Yoksa koca koca adamlar ve kadınlar bunca işlerinin arasında oturup sana bu mektupları yazarlar mıydı?  Üstelik  koca koca başka adamlar ve kadınlar tüm yıl yazdıklarım arasında en çok seninle ilgili olanları okuyorlar.

TAKEO YAMASAKİ

Joël Robuchon & Takéo Yamasaki

Harpers Bazaar için yazma maceram sırasında kendimi eğlendirmek için uydurduğum oyunlardan birinde tanıştım Yamazaki-San ile. Avrupa’daki Michelin Star Japon restaurantlarını yazmaya karar verdiğim sıralarda yolum Monte Carlo’ya iş için düştü (ne işi diye sormayın ama iş gerçekten). Lezzet dünyasında ölümsüzler arasına adını yazdıran Joel Robuchon’un ilk Japon restaurantı Yoshi’nin executive şefi olan Yamazaki ile sushi bar’da tanıştım ve gerçek bir deneyim yaşadım. Şef Takeo Yamasaki’nin titizliğinden ödü patlayan çıraklarının arasında geçen konuşmalar ve yüz ifadeleri; tek kelime Fransızca anlamama rağmen en büyük eğlencem olmuştu. Üstelik bana en büyüğünden bir tane Yoshi hediye ederek gönlümü sonsuza kadar fethetmişti Yamasaki-san.

Japon bıçakları (Yanagi Honyaki) – Yanagi, sushi ve sashimi gibi çok ince hassas etleri ve balıkları dilimleme bıçağıdır. Honyaki bıçağın kendisini ima eder. En iyi kalite karbon çelikten yapılmıştır ve Katana kılıçlarının yapımında kullanılan el işçiliğinin aynısıyla yapılır. %100 el yapımıdır. Bunun anlamı elde dövülmesi, keskinleştirilmesi ve işlenmesidir. Yanagi Honyaki Aoko gerçekten de bıçak dünyasının Rolls Royse’udur.

Yanagi Honyaki

Aston Martin Vanquish – Pahalı arabalara karşı her zaman merakım vardı ama söylemeliyim ki Monako’da olduğumdan beri Aston Martin Vanquish’e özel bir beğeni beslemeye başladım… Buralarda, Monaco’da birkaç tane gerçekten görüyoruz! Her rengi bana uyar!

Aston Martin Vanquish

İkinci Michelin yıldızı – Bu yıl Mart ayında, açılışımızın sadece 15 ay ardından,  – ki bu çok üstün bir başarı! -  ilk Michelin yıldızımızı alacak kadar şanslıydık – ancak aynı zamanda çok sıkı çalıştık. Bu yıl 2inci Michelin yıldızı almak isterim… Mart 2011’de resmi olarak duyurulacağından daha da zor… Umarım olur!

Vintage car pastry by Plaza Athene

Bazaar yazımı şöyşe bitirmiştim Yoshi ile ilgili olarak “Yemekler ve özellikle Miso’lu Black Cod Yoshi’nin gelecek senelerde Michelin sayısını arttıracağını bir göstergesi.”  Onun dileklerine göz atınca aklıma olabilecek en uygun hediye şu geldi umarım beğenir kendisi de. Paris Plaza Athene’in Christophe Michalak’ın marzipanla hazırlayıp krema ile süslediği bu vintage araba pasta Aston Martin’in yerini almayacak olsa bile ağzını tatlandıracaktır en azından.

SERRA ERENER

In Style Home ünlülerin moda tutkularından sonra evlerini de herkesle buluşturmayı başardı. In Style Home için emin olduğum iki şey var; çarpıcı kapakları her zaman gazetelere manşet oldu ve içeriği ile herkese yeni fikirler verdi. İşte In Style’ın genel yayın yönetmeni Serra’nın Noel Baba’dan dilekleri…

Serra Erener

Benim isteklerim şöyle:

- Mücevher tasarımcısı Philip Crangi’den bana özel bir parça.

- Knoll’un Eero Saarinen’in 100. doğum yılını kutlama amacıyla sadece 100 adet ürettiği Loro Piana kaşmir kaplı Womb Chair.

Womb Chair

- Geneva Sound System Model S iPod, iPhone Dock.

- Marian Banjes’in ‘I Wonder’ adlı tipografi şaheseri kitabı.

- Aurora Borealis – Kuzey Işıkları’nı görmek

Endless Rain

Bir Genel Yayın Yönetmeninin; ayın son haftalarında ihtiyacı olan tek şey dergiyi bitirmek için biraz sakinlik ve huzurdur yaklaşımından yola çıkarak; Kouichi Okamoto tarafından hazırlanan ve yaz yağmuru damlalarının sakinleştirici özelliğini taşıyan bu plak umarım yoğun günlerde işe yarayacaktır.

BATYA KEBUDİ

Batya Kebudi

Batya bu yıl beni zaten çok inandığım iki konuya olan inancımı bir kez daha tazelememi sağladı; bilmeden de olsa. Geçen senenin kayıplarından biri Madame Figaro’nun kapanmasıydı, çok üzüldüm; sonra Figaro’nun ayrılmaz bir parçası olan sevgili Batya takı tasarımlarıyla öyle bir ışıldadı ki tutkunları oluştu bir anda. Çok inandığım “Her işte bir hayır vardır” lafına doğruluğunu yeniden anlamış oldum. Bir önceki doğumgününde Batya’ya evde en az 20 tane olmasına rağmen; gözümden kıskandığım, kimselere veremediğim Halil Cibran’ın Ermiş kitabını hediye etmiş biri olarak; bu kitabıni insanın hayatını değiştirecek  bir gücü olduğunu ve sadece gerçekten içimden gelirse hediye etmem gerektiğinin farkına bir kez daha vardım.

Sevgili Noel Baba, bu yıl sana söyleyeceklerimi Özlem yoluyla iletiyorum.

Bu sene çok çalıştım, o yüzden en güzelinden bir tatil hayal ediyorum. THY’den İstanbul- LosAngeles gidiş dönüş bileti istiyorum

Chloe Darla bag ise hayallerimi süslüyor.

Chloe Darla Bag

Tabiki sezonun modasına uyup bir eşarp edineceğim. Hermes’den ipek bir şal alıp onu bu çantaya bağlamak istiyorum.

Ahmet Oran’dan bir tablo

Chanel Cüzdan

LV ajanda

Captive de Cartier pembe altın saat

Cartier Captive Watch

Zeynep Tosun imzalı gece elbisesi

Brian Atwood platform topuklu ayakkabı

Batyaya olabilecek en iyi hediyeyi çok ama çok düşündüm ama onu en mutlu edebilecek olanı bulduğuma eminim. Ajda Pekkan ile Bodrum’da kız kıza bir haftasonu… 

DANIELA MASCETTI

Onunla ortak tutkumuz mücevherler, sanırım saatlerce konuşabiliriz ama tercihim o anlatsın ben huşu içinde dinleyeyim; mevsim ilkbahar olsun biz Four Season Bosphorus’da deniz kenarında oturalım ve en iyisinden White Zindandel içelim. Daniela ile ben Sothebys’in  25 sene sonar ikinci kez açık arttırmaya çıkardığı Windsor Düşesi’nin mücevherleri aracılığı ile tanıştım. O İstanbul’daydı ben ise onunla tanışacak kadar şanslı…

Daniella Mascetti

25 Aralık’ta hediye paketlerini açanlardan değilim. Büyük hediyeler için heyecanlanmayı gençken bıraktım, buna rağmen daima çocuklarım ve ailemin o gün açacakları hediye paketleri olmasını sağlarım. Noel’de benim için en önemli şey  eşimden güzel bir mesaj almaktır. Evlendiğimiz günden beri her sene Noel’de birbirimize notlar yazarak, farklı seyahat programları ve şahsi meşguliyetlerimizden dolayı yeterli zamanımızın olmamasının sonucu olarak, yıl boyunca birbirimize söylemeyi unuttuğumuz herşeyi söyleriz. Umarım bu yıl, her zamanki gibi, not sonunda kocaman bir “Seni Seviyorum”la biter.

Yine de Noel Baba havalı bir şeyler yapmak isterse, beni kızağına alıp Kuzey Kutbu’ndaki kuzey ışıklarını görmeye götürebilir!

Sevan Bıçakçı

Mücevher sektöründe ki kadınların kaderidir; gözleri gönülleri doyar bir sure sonra artık onları etkileyecek bir parça çıkmaz kolay kolay karşılarına ama gene de yürekten inanıyorum ki isterseniz mücevherci bir ailenin 8. Kuşak üyesi olun: bir Sevan Bıçakçı yüzüğü karşısında hayranlık duymayacak bir kadın olamaz. İşte bu nedenle Daniela için en uygununu seçmekte zorlandım ama en sonunda bu ikisinden birinde karar kıldım.

Cheers

My Dearest Santa

Yaşasın Noel Baba’ya mektup yazma zamanı geldi! Nasıl geçti bilmiyorum koskocaman bir yıl tüm güzellikleri ve zorluklarıyla bitiverdi. İlkini geçen sene oynadığımız bu oyunun 2011 versiyonu başlıyor.  ”Bu sene çok usluydum Noel Baba”…  Bilenler bilmeyenlere söylesin, bilen arkadaşı olmayanlar buradan ve buradan ve dahi buradan geçen yılın katılımcılarına ve dileklerine bir göz atsınlar. Oyun çok basit;  aslında tek bir sorudan itibaren “yeni yıl için Noel Baba’dan neler istiyorsunuz?”  Aslında çok merak ediyorum geçen sene bu oyuna katılanlardan kimin hangi dileği gerçek oldu. Ben kendi adıma cevap veriyorum tek bir tanesi ama bir şikayetim yok açıkçası.

Dileğim; “2010 yılında Star Alliance havayollarının tümünü kapsayan limitsiz sponsorluk  (hayat boyu versiyonu varsa onu rica ediyorum)” şeklindeydi. Yok hayır bana kimse sponsor olmadı hatta tam tersi iş gereği o kadar çok seyahat ettim ki sanırım THY’nin Manchester United ve Barselona’ya sponsor olmasında katkım çok ve Pegasus’un uçak filosunu  büyütmesinde de inkar edilemeyecek kadar yardımcı oldum, adımı bir uçağa vermelerini ümit ediyorum.

Cevaplarda bir kısıtlama vardı, bu yıl da var.  3. Dünya ülkelerine yiyecek,  Filistinli çocuklara barış, kadınlara eşit haklar gibi dünyanın ortak istekleri bu listede yer alamaz. Herkesin gönderdiği gibi yayınlıyorum bu istekleri ama birazcık yorum ilavesi ile ve tabii  ben olsam ona ne alırdım bölümüyle.

Hadi artık başlayalım…

AYŞE TOLGA

Ayşe Tolga

Adı A harfi ile başlıyor diye değil Noel Baba’ya mektup yazmasını istediklerim arasında en çalışkan o olduğu için ilk onun dilekleriyle başlıyorum. Ayşe’yi ilk tanımam sanırım o TV için program hazırlarken başladı ve yollarımız sık görüşemesek de kesişti durdu. Bir ara ortalardan yok oldu Ayşe sonra bir döndü dünyanın en saygın ve geniş Aromaterapistler birliği IFPA’nın  üyesi olarak. Bebek’te Aisha adıyla özel bir yer açtı, evlendi, çocuk sahibi oldu. Bu kadar kısa süreye   nasıl hepsini sığdırdım bilmiyorum ama harika becerdi.

Off off cok isteklerim var.

Dünyanın sayılı burunlarından ( parfüm alanında çalışan kişiler) Antoine Lie ile tanışmak yanında çırak olarak çalışmak )

Max Mara’dan Deve tüyü rengi kaşmir bir palto

Prada’nın yüksek topuklu burnu açık bootieler

Prada Bootie

Louis Vuitton’dan Dirseklere kadar uzun bordo deri eldivenler

Hindistan Jaipur veTibet’te Annemle 7 günlük bir manastır ziyareti

Tayland Chiva som spa da 10 günlük bir kendinden geçiş & kayboluş

Erdem Moralıoğlu Smythson tasarımı  ajandaaaa 2011 için tüm hedeflerimi ve toplantılarımı kaydederdim.

Los Angeles’ta olmak ve Entourage dizisinin setinde Jeremy Piven’le geyik yapmak .

Lego Photo

Ayşe’ye hediye seçmekte zorlandım ama sonunda buldum; bu Lego fotoğraf makinesiyle kızıyla birlikte eğlenceli fotoğraflar çeksin ve bize göndersin…

SALLY BAUGHEN

Sally Baughen

Aman’ın Bali’deki en güzel oteli olan Amandari’yi görmek ve Sally ile tanışmak Amanjunkies’lerden biri olmak için yeter de artar bile. Ekvatoral bir ormanın içinde yaşadığınız Amandari’nin Genel Müdürü Sally hayatımda tanıdığım en özel insanlardan biri. 19 yaşında dünyayı gezmek tutkusuyla, insanları mutlu etme özelliğini birleştirebileceği bir iş alternatif bulmuş kendisine ve garson olmaya karar vermiş en önemli fark ise onu bu noktaya getiren mottosu “garson olacağım ama en iyisi”. Amandari’de  birlikte yediğimiz öğle yemeği boyunca tüm aile keyifle ve bu yemek hiç bitmesin diyerek dinledik Sally’i. Kendinize 2011 için wishlist yapıyorsanız eğer; Bali’de Amandari’de kalmayı ve Sally ile tanışmayı mutlaka ekleyin derim listenizin içine.

Amandari

Türkiye’de tatil yapmak… Gezmek istediğim ve hiç gidemediğim birkaç ülkeden biri. MacBook Air’ımla mutlu olmama rağmen bir Ipad – Apple’ın son “must have” ini almazsam kendimi eksik hissedermişim gibi geliyor.

Favorim Pomegranate Noir Cologne ve Body Crème.

Yeni Zelanda ve Avustralya’daki bütün aileme beni Bali’de ziyaret etmeleri için uçak bileti.

Ah bir de Santa yukarıda saydığım bütün her şeyin tadını çıkarabilmem için bana ekstra zaman organize edebilirse…!

Sally herkesi mutlu etmek için tüm gün öylesine koşturuyor ki ayrıca  spor yapmasına gerek yok. O nedenle

Jamie Hayon Lounge Chair

İspanya’nın tasarım dünyasına hediyesi olan James Hayon’un en popüler koltuğu Lounge Chair’inde içkisini yudumlamaya hayır diyemeyeceğini tahmin ediyorum.

ECE CANDAN

Ece Candan

Hepimizin çıksın diye merakla beklediğimiz Türk Vogue’nun alışveriş editörü Ece… Evet Ece;  bizi baştan çıkaran, cüzdanlarımızı boşaltan, kredi kartlarımızın limitlerini zorlayan tüm o güzellikleri bizlerle buluşturan kişilerin başında geliyor. Bazen mali  dengelerimi alatüstü ettiği içimden için ona çok ama çok kızmak geliyor ama Ece her zaman o kadar şeker ki beceremiyorum bir türlü..

Önce ilk mesaj geldi

Benim isteklerimden umarım biri olur

1)   Le Marais’de küçük bir stüdyo

A flat in Marais

2)   Henri Matisse tablosu

3)   Laucala Fiji’de bir hafta tatil…(teknolojiden uzak) sadece müzik, kitap ve deniz…

Laucala Island

4)   Kutuplarda yelkenle seyahat (sıcak şarap ve kaşmir battaniye yanımdan eksik olmasın)

5)   Metropolitan Operasında La Traviata’ya ya özel balkondan bilet J

Çok uçtum di mi

Sonra Ece’den resimlerle birlikte bir mail daha geldi sanırım iki mail arasında yeni basın bültenleri geldi ki Ece bir ekleme yaptı listesine…

Prada

Prada ayakkabıyı da listeye ekleyebilir miyim ? )

2011 ilkbahar yaz koleksiyonundan renkli hasır sandalet Sevdim bu istek olayını

Ece’ye çok seveceğine inandığım bir hediyem var hem açıkhavada spor tutkusu için ideal, hem cool bir tasarım hem de ödülü bir yeşil dostu.Tasarımcı Mark Sanders’ın bisiklet geometrisinde son 95 yılda yapılan en büyük yenilik olarak kabul edilen ve “Best of Green Winner” olarak kabul edilen bisikleti Strida SX

Strida SX

BERGİN AZER

Bergin ile tanışmamız onun Harvey Nichols’da yöneticilik yaptığı samimi olmamız ise Burhan Doğançay müzesinin müdürlüğünü yaptığı dönem denk geliyor. Bu harika müzenin adını son zamanlarda daha çok duyuyorsanız bilin ki bunun arkasında Bergin var, öylesine canla başla çalışıyor ki.

Bergin Azer

Kaşıkçı elmasını, bir gün için bile olsa, takabilmeyi

Topkapı Sarayında, tek başıma her yere girebileceğim 24 saat

Türklerin, sanat, spor, bilim, tıp dallarında çok ama çok başarılı olmasını ve bu başarıların Türkler tarafından da taktir edilmesini

Üç senedir sabırla beklediğim Toscana tatiline sonunda gitmeyi

Zonaro’nın kayıp Tulumbacılar tablosunu bir bit pazarında bulmayı

Evcil hayvan alırken, bunun EVCIL olduğunun bilincinde olunmasını

Hermes, Hermes, Hermes ……

Chanel’ın 2.55 ‘inin bende olmayan tüm renklerininin dev bir kutudan çıkmasını (peki sonra neyin avına çıkacağım ?)

Chanel chanel chanel...

Karl Lagerfeld ile, barok ve rokoko dönemi ile ilgili uzun bir sohbet

Bir hediye seçtim ama Bergin’den çok müze için oldu sanırım bu biraz haksızlık galiba ama ne yapalım “such as life” Andree Putman’ın tasarımı olan bu piyano müzede dursa ve Bergin ayda bir gece bize mini konserler organize etse ve biz de harika resimlerin arasında keyifli birer gece yaşasak, hem Bergin bizi görse hem de müzeye de bir fon oluşsa fena mı olur yani…

Piano designed by Andree Putman

HATİCE DEMİRHAN

Hatice’nin Noel Baba’dan hediye isteklerini Ozlem on Style üzerinden göndermek için seçilme sebebi ilginç. O  buradaki yazılarım üzerinden tanıştığım genç arkadaşlarımdan biri. Hakkımda o kadar iyi şeyler yazıp beni o kadar şımarttı ki en sonunda birlikte yemeğe çıkmaya karar verdik ve çok keyifli zaman geçirdik. Lasalle Akademi’de Moda Tasaımcılığı okuyor. Onun arkadaşları ile facebook yazışmalarını takip etmek, Nutella kavanozunda yaşama isteklerini, her gün değişen ayakkabı aşklarını izlemek, boyundan (yada yaşından) büyük felsefi laflarını okumaka beni çok eğlendiriyor hem de çook. Boşuna dememişler gençlerle gezen genç kalırmış; inanın bana gençlerle yazışsanız bile genç kalıyorsunuz.

Hatice Demirhan

Burhan Doğançay’ın “Bullish Breakthrough” adlı çalışması

Boca Raton nehrinin kıyısındaki o muhteşem  malikaneler uzak oldugu için ,İstanbul ‘da boğazı gören küçük ama ferah  bir çatı katı

Laveda Spa’ dan 20 senelik  ‘’köpüklü kese masajı ‘’ üyeliği

Van Cleef & Arpels’in  ‘’Alhambra Butterfly  Bracelet’’kolyesi

Van Cleef&Arpels Alhambra Collection

Victoria Beckham’ın bütün  çantaları ve  pırlantaları

Facebook’um da yer alan ‘’I’m in Love’’ dosyamda ki C.Louboutin’e ait  ayakkabıların tamamı(noel baba söz veriyorum 2011’ de dünyanın en akıllı kızı olacağım bu isteğim gerçek olursa)

Christian Louboutin

Okulu bitirir bitirmez Prada’da staj ya da Jude Law ile  baş başa bir akşam yemeği-beni ikisi de mutluluktan çıldırtabilirJ

Yeni bir MacBook ve Iphone 4

Londra’ya  Amy  Winehouse konseri  için gidiş-dönüş bileti…

Veeeeeeeee  en son ( bütün kalbimle)

Aklıma geldiği zaman bana bütün dünyayı  unutturup, kalbimin ıpılık olmasını sağlayacak ‘’SEVGİ’’ile  beni tanıştırmasını istiyorum. evet bunu en çok istiyorum ! duydun mu Noel Babaaaaa?:)

Lanvin & Buccelatti

Hatice için Lanvin ayakkabılar ve en beğendim mücevherciler listesinin en üstlerinde yer alan Bucellatti broşlarla şöyle bir kombinasyon yaptım beğeneceğini ümit ediyorum.

Biliyorum bu yazıyı bayramı Paris’te geçirecekler için daha önceden yazmalıydım ama olmadı. Kurulduğu 1764’den beri tasarımı ve kristali en üst düzeyde ustalıkla buluşturarak; her biri sanat eseri tadında büyülü hikayeler yazıyor Baccarat…  Başdöndürücü kristal avizeleri;  kraliyet saraylarından, en kutsal katedrallere kadar tavanları süslerken, mahzenlerin en özel şaraplarını yudumlamak için hazırlanan kadehleri görkemli masalarda yerlerini alıyor. Bu arada küçük bir not her Baccarat avizesi mutlaka en miniğinden bile olsa bir kırmızı kristal taşla süslenmiştir. Anlayacağınız Louboutin’in ayakkabılarının kırmızı tabanlarının avize versiyonu; bu kırmızı kristalcikler

Baccarat Crystal Room

Baccarat’nın müzesi Paris’e gittiğimde uğramaktan çok keyif aldığım yerlerden biri. Paris’in minik sokaklarının birinde karşınıza çıkıveren küçük ama çok değerli bir hazine adeta. Markaya ev sahipliği yapan 3000 metrekareye yayılan 3 katlı ev uzun yıllar  Marie-Laure de Noailles tarafından verilen sanat ve eğlencenin içiçe geçtiği görkemli partilere tanık olmuş. Anlayacağınız Baccarat’nın pırıltılı geçmişine en uygun olabilecek yerlerden biri. Dahi tasarımcı Phillipe Starck;  Baccarat  tarafından kendine sunulan bu beyaz sayfayı mükemmel bir şekilde değerlendirmiş; galeri, butik ve   restaurantı ile lüks bir yaşam alanı  olan Baccarat Mansion kristali ve tarihi sevenler ve de  özellikle gurmeler için bulunmaz bir cennet.

Baccarat Crystal Room

Sadece karşıkonıulmaz atmosferi değil Michelin yıldızlı şef Guy Martin tarafından hazırlanan yemekler de Crystal Room’u vazgeçilmez hale getiriyor. Açılmasının üzerinden yıllar geçse de rezarvasyonsuz gitmeyi aklınızdan bile geçirmemelisiniz. En son gittiğimde yan masamda sonu mutlu biten (en azından şimdilik) bir evlilik teklifi yapılıyordu.

Baccarat "Plus vrai que nature"

Baccarat’nın üst katında yer alan galerisi, markanın tarihçesine ve sanatına ışık tutan farklı sergilere mükemmel bir fon oluşturuyor. Birkaç yıl önce gittiğimde tüm sergi evde yaşamış bir hayalet genç kızın ağzından anlatılıyordu. Bu arada konuştuğunda burnundan kıl aldırmayan “anılarla yaşamam, geçmişe bakmaya ne gerek var” buyuran Karim Rashid’in bardak tasarımlarının benzerlerini geçen sergide  1800’lü yıllarının tasarımı olarak Baccarat  imzalı gördüğümde; çok takdir etmiştim sözünün eri, dediği ile söylediği birbirini tutan bu tasarımcıyı (Karim Rashid’den pek hoşlanmadığımı çok mu belli ettim mi acaba)

Baccarat "Plus vrai que nature"

Baccarat’nın yeni sergisi Plus vrai que nature, “Doğadan daha gerçek”  anlamına geliyor.Bir şans eseri açıldığının ertesi günü yani 30 Ekim’de ziyaret ettiğim sergi  Baccarat Müzesi’nin mirasına saygı duyan canlı bir mekan olduğunu gösteriyor.  Dolayısıyla, Plus vrai que nature yalnızca geçmişin ve bu geleneğe adını yazdırmış olan günümüz sanat eserlerine ışık tutmakla kalmıyor, aynı zamanda markanın ünlü stilindeki evrimi, markanın simgesel parçalarıyla günümüzün ünlü tasarımcılarının imzasını taşıyan ve yine tamamen el yapımı tasarımları arasında bir diyalog oluşturarak gözler önüne seriyor.

Baccarat "Plus vrai que nature"

Vazolar, sürahiler, hayvan heykellerini bir araya getiren üçyüz eser… XIX. yüzyıldan günümüze dek, Baccarat’nın şekil ve süslemelere olduğu kadar detay duygusuna, kristal ve efsanevi saydamlığından doğan şiire getirdiği tüm önemin altını çiziyor.

Baccarat "Plus vrai que nature"

Sergi, beş büyük tema etrafında oluşuyor. Mizansen, çağdaş tasarımlarla tarihi parçalar arasında bir diyalog kuruyor: Müzenin birinci salonundaki iki vitrinde hayvanları olağanüstü şekilde resmetme yeteneğine sahip Gérard Garouste’un mitolojiden esinlenen resimleri sergileniyor.

Baccarat "Plus vrai que nature"

Müzenin ikinci salonunda, dört vitrinde Art Nouveau’dan günümüze Natüralizm, Art Déco ve doğanın modernlikle buluşması, Doğu’nun Bahçeleri ve Doğa ve Tasarım olmak üzere dört tema sergileniyor. Böylesine bir mizansende, kristal eserler iki çağ arasında ve özellikle benzer iki estetik algı arasında gerçek paraleller oluşturuyor.

Baccarat "Plus vrai que nature"

Baccarat, doğanın yorumlanması aracılığıyla, sofistike bir savoire faire ve yaşamın bilimini kristalin büyüsüyle en güzel şekilde yeniden yaratmadaki yaklaşım ve bilgisini göstermiş oluyor.

Baccarat "Plus vrai que nature"

Bayramda kaçırdıysanız üzülmeyin, sergiyi 15 Mayıs 2011’e dek görme imkanı bulabilirsiniz. O da olmazsa siz sadece galerileri gezin söz mutlu olacaksınız…

Baccarat "Plus vrai que nature"

Paris Moda Haftası geldi; biz gene yollardayız. Bir şikayetim var mı asla; birkaç gün boyunca alışılmış yazı tarzımın dışına çıkıp kısa kısa biraz dedikodu biraz gözlem yazacağım; bir kusur işlersem şimdiden affola.

Eyfel

Sadece Türk değil dünya basınını da  merak içinde bırakan Hakaan’ın defilesi Çarşamba Paris’teydi. Uçak saatlerinde yaşadığımız sıkıntı yüzünden defileye yetişemedik ama ayağımızın tozuyla katıldığımız after party’de duyduklarım, bloglardan okuduklarımı birleştirince ortaya şöyle bir tablo çıkıyor; ancak öncesinde anlamadığım bir nokta var.

Nedir bu on -off kavgası, ne farkeder adam canını dişine takıp Türkiye’de iyi bir yerdeyken sıfırdan başlamayı göze alıp çıkmış yurtdışına ve elinden geleni yapıyor. Ne yazık ki iyi bir şey yapan yada en azından yapmaya çalışan Türklere katlanamıyoruz. Öylesine tembel ve bedavadan köşe dönmeye çalışan bir millet haline geldik ki; Türklerden birinin başarılı olup bize ayna tutmasına tahammül edemiyoruz; her fırsatta onu da yanımıza, yani aşağılara çekmeye çalışıyoruz ki ” burası Türkiye kardeşim olmuyor hiç doğru bir şey” deyip sıradan hayatımıza devam edebilelim.  Yazılanların dışında bir de devamlı konuşanlar “Hakaan”a Mert &Marcus destek olmasaydı bu noktada olmazdı” diyerek Hakaan’ın yaptıklarını küçümseyen bir grup var. Moda dünyasına esin kaynağı olan bu ikili hiç ümit görmedikleri bir adama sadece “kanka” kontenjanından destek oldularsa; gidip tanışın siz de şansınız deneyin o zaman demek istiyorum. Bu arada Hakan’ı tanımam onu korumak değil amacım ama bu yok etmekten beslenen alt kültürden gerçekten çok sıkıldım.

Hakan Yıldırım

Hakaan’ın defilesinde yürüyen ekip podyumların en iyilerindenmiş; açılışı Daria Werbowy yaparken kapanış tüm zamanların en iyilerinden Mariacarla Boscono tarafından yapılmış aradaki Natalia Vodianova, Karolina Kurkova ve Alessandra Ambrosio’yu saymıyorum bile. Anladığım front row’da podyum kadar havalıymış; Naomi Campbell, Carine Roitfeld gibi gibi…

Kolleksiyon için Givency ve eski dönemlerin Calvin Klein esinlenmesi biraz fazla kaçmış diyenler var. Daha önce de yazdığım gibi moda ihtisasım değil ve sadece sevdim sevmedim yorumu yapmayı tercih ediyorum ama ödül sonrası beklentilerin çok yüksek olduğu bir dönemde bu şans daha iyi değerlendirilmeliydi diye düşünüyorum.  Kolleksiyonu tamamen giyilebilir buldum ama yakın bir arkadaşım bu kolleksiyon için üst sınırın maksimum 55 kg olduğunu söyleyince; bu fikrimden vazgeçtim; detayları merak ediyorsunuz buyrun…

Hakaan’ın Club Montana’da ki after party’si ise gerçekten olaydı. İçeri girdiğimizde Bar Rafaelli, Naomi Cambell, Eva Herzigova yan masamızda oturuyor;  Leonarda di Caprio beyzbol şapkasıyla dans ediyordu. Celebrity ekibine sonradan katılan Natalia Vodionova’yı ikinci kez bu kadar yakından gördüm, onun Boticelli kadınları gibi başka bir dünyaya ait olduğunu ve farklı bir boyuttan buraya geldiğini inanıyorum.

Wonderland Magazine by Cüneyt Akeroğlu

Celebrity tutkusu hayatta anlamadığım ve yanından geçmediğim bir şey olduğu için (15 yaşındayken bile), uzun zamanda beri göremediğim Cüneyt Akeroğlu’nu görmek ve sohbet etmekten çok daha zevk aldım.   Cüneyt’i yaklaşık 8 senedir  tanırım;  birlikte yaptığımız bir mücevher çekimi sonrası tüm mücevherleri tek tek yeniden yaratacak kadar işine özen gösterdiğini iyi bilenler arasındayım. Bu nedenle onun Citizen K, I-D, W için yaptığı çekimlerden ve başarılarından çok mutlu oluyorum; en son isi Türk Vogue’nun Ekim kapağı oldu. Hilary Rhoda ve Julia Stegner’li kapak çok beğenildi.  Genelde basında abartılır ama biz Hakaan ‘ın partisinden çıkarken kapıda gerçekten büyük bir izdiham vardı.

Vogue Türkiye Ekim 2010

Paris’e çıkartma yapan bir başka Türk modacı ise Ezra Tuba idi. Semiha Berksoy esintili kolleksiyonlarından sadece 8 parçayı Palais de Tokyo’da harika bir film eşliğinde bir performans tadında sundular. Altınbaş’ın sponsor olduğu L’or kolleskiyonunun detayları ile süslenen tasarımları ziyaret edenler arasında çok özel iki isim vardı; Amerikan Vogue Moda Edtörü Grace Caddington ve son zamanların en çok konuşulan moda fenomenlerinden Japon Vogue’nun Kratif direktörü Anna Dello Russo vardı. “Cool olmak istemiyorum” diyen ve her saniyesi fotoğraflanan Anna ile Eylül Elle dergisinde Hacer Yeni’nin keyifli röportajını okumadıysanız mutlaka tavsiye ederim. Eğer onu bulamazsanız alternatif olarak bunu okuyun

Ezra ile Tuba performansı ile eş zamanlı olarak defilesini Palais de Tokyo’da defilesini gerçekleştiren Rick Owens’ın seyircileri ise hayatımda gördüğüm en avangard  gruplardan biriydi diyebilirim.

Gece; LV PR Direktörü  sevgili Aytül’ün davetiyle Le’societe’de keyifli bir yemekle bitti. Öğlen yemeğini  Costes’da akşam yemeğini Le’societe’de yedikten sonra;  her geçen gün daha emin oluyorum ki  en güzel ve en yakışıklı garsonları  Costes Brothers’ın mekanlarında görebilirsiniz. Yeni dönemde en beğendiğim genç yeteneklerden olan Saadet Işıl Aksoy’u tanımak ise ayrı bir keyifti. İki projesinin arasında kalan dönemde Türkiye’de kalmak yerine Paris’te ki ajansının da önerisiyle Fransızcasını ve kendini geliştirmek için birkaç ayını Paris’te geçiriyormuş. Şükürler olsun daimi gündemde olmak için birilerine sataşmak yerine kendini geliştirmek ve şöhret saplantısıyla kendini kaybetmemek için Türkiye’den uzak durmak olgunluğunu gösterebilen genç insanlar hala var. Bu arada Saadet’in özel bir proje için çekilen resimlerini gördüm; eminim çok beğeneceksiniz ama biraz sabır…

Saadet Işıl Aksoy

Ağustos sıcakları, İstanbul Fashion Week’in ateşiyle birleşince alev alev bir ay geçirdik şehirde. IFW’ın bir çok eksiğine rağmen  uluslararası basından çok daha önemli misafirleri vardı bu yıl.Fashion Week şerefine; Kim Kiminle Nerede Ne Yapıyor’un bu ay ki konukları direkt yada indirekt moda dünyası ile ilgili kişiler.  Kayra Vintage’ınızı yudumlarken moda dünyasına bir göz atmaya ne dersiniz.  

ZEYNEP TOSUN

Başarı basamaklarını jet hızıyla çıkmak önemli bir iştir, bir kişinin  bu başarıya imza atarken  sevimliliğini ve mütevaziliğini koruması ise başlıbaşına bir iştir.İşte Zeynep Tosun bunu başarıyor. Elle’in uluslar arası blogu Zeynep’in geçen hafta sunduğu defileyi İstanbul Fashion Week’in en başarılı koleksiyon olarak seçti. Üstelik Elle bu konuda yalnız değil IFW’i seyreden tüm yabancı blogger ve moda yazarlarının başarısı konusunda hem fkir olduğu tek isimdi  Zeynep. Bilmeyenler için ufak bir hatırlatma yapmakta fayda görüyorum; Zeynep bu başarıyı solo değil karma bir defilenin içinde sunduğu kolleksiyonla kazandı. Zeynep’in kolleksiyon detaylarını burada görebilirsiniz.  Bu arada şarap yazısı için konuşurken, bana da söz verdi Vogue için hazırladığı tulumdan bana da dikecek anlayacağınız lucky me!

Zeynep Tosun

Benim evimde geçe bahçede çimlerin üstüne örtü serdik ve yastik attık ve uzanarak şarabımızı içtik. Şarap peynir keyfi yaptık; brie,roquefort,eski kaşar ve tulum peyniri ile

Los Angeles’dan DJ bir arkadaşımın yaptığı CD’yi dinleyerek,elektro pop ağarlılı bir CD. 70’lerden birçok şarkının olduğu bir CD ve vintage havasıda taşıyor; yani şarapla çok uyumlu oldu.

Bence güzel keyif içkilerinin bir sınırlaması yoktur; ne zaman gerçekten keyif yapmak işterseniz o zaman yaparsiniz. Ama benim bü şarabi içerken kafamda çanlanan daha çok yeni bir  sevgili adayıyla yediğiniz ilk romantik yemekti.Çok şeker küçük bir reştaurantda rahat bohem ve romantik bir elbişeyle (ten rengi ve şifon ağarlıklı olabilir) içtikçe açıldığınız ve birbirinizi tanmaya başladığınız heyecanlı bir akşam yemeği… 

FERİDE TANSUĞ

FERİDE TANSUĞ

Kim? Feride Tansuğ

Ne? Moda tasarımcı menajeri.

Ne yapar? Moda sektöründe Sherlock Holmes’culuk yapar.

Nerede? Dünyanın dört bir yanında.

Nasıl? Gezerek, dokunarak ve hissederek.

L’appart nedir?

Ekip çalışmasından hoşlanan, yaptığı işi tutkuyla ve severek yapan işine çok düşkün bir gruptur

Güzeli, farklıyı ve eşsizi paylaşmayı çok seviyorum…

Şarapla beni ilk  Fransaya eğitim için gönderdiği yıllarda yani lise birinci sınıfta tanıştırdı.

O zamanlar Alsace bölgesinde okuyordum ve bölgenin tüm üzüm bağlarını gezip farklılıklarını öğrenmeye başladım.

Öğrendikce konunun derinliğinin farkına vardım ve tabii zaman içinde iyi bir şarap sever oldum diyebilirim…

Bu zevki ve keyif almayı annemle yaşamak bana daha farklı bir haz veriyor.

O yüzden senden Şarap ve keyif  diye bir telefon alınca  hemen aklıma annem geldi.

KAYRA Vintage şişesini alır almaz hemen annemle bir buluşma planı yaptık ve hayallerimizi paylaşıyoruz….

Kadehlerimizi yudumlarken….

kesinlikle keyif yapmayı ve şarabı seven dostlarımız eşliğinde açıyoruz şarabımızı…

İtalya’nın Sardunya bölgesinde Cagliari’de Guispunni kasabasındayiz, gün batımına doğru, Verdi’nin NABUCO’sunu dinliyoruz

Sardunya Cagliari

Dekor sade ama eşsiz aynı şarabın ağzımızda bıraktığı his gibi

Heyecanlanıyoruz, mutluyuz çünkü beş duyumuzda aynı anda muhteşem kuvvetli hisler içinde….

Tabii bu keyifli deneyimimiz üzerine Annemi Sardunya ya götürmem kaçınılmaz oldu

IŞIN TURAN

İsmi belki size ilk anda tanıdık gelmeyebilir ama o Türkiye’yi “Kristalin büyüsü” ile tanıştıran kadın.Çocukluğunda anne babasının seyahat dnüünde ona hediye getirdiği küçük Swarovski biblolarla ile başlayan tutkusu sonucu Türkiye’nin birçok anlı şanlı şirketini geride bırakarak Swarovki’yi Türkiye’ye getirmeyi başardı. Çocukluk aşkını başarılı bir işe çevirmekte öylesine başarılı ki Avrupa’dan onu tebrik etmek üzere gelen Swarovski yöneticleri olduğunu biliyorum. Bu arada konuşurken öğrendim ki artık yerinizden kalkmadan Kristal Dünyası sitesinden beğendiğiniz tasarımları sipariş verebiliyorsunuz. Siteye girerseniz kristal cennete göz atmayı unutmayın derim ben…

Işın Turan

Size önce gerçek ‘’Kayra Vintage’’ tadım deneyimimi ve ardından bu mükemmel tadın etkisiyle daldığım hayal dünyasını tarif etmeye çalışacağım…

Kendilerini şarabın uzmanı ilan etmiş İtalya’dan bir grup arkadaşımla, upuzun bir masada, penne arrabiata eşliğinde, fonda Fred Bongusto’dan ‘La Vie en rose’  çalarken Swarovski kadehlerimizde Kayra Vintage’ı yudumladık. İlk defa kendi ülkeleri dışında böylesine güzel bir şarap içtiklerini itiraf ettiler. Kalabalık bir masada saatler süren sohbetimize Kayra şarabımız neşe ve renk kattı. Ardından son kadehimi yudumlarken aşağıdaki hayallere daldım…

1900’lü yılların başlarındayız… Avusturya’nın Wattens Kasabası’nda eski çağlardan kalma bir şatonun içerisinde, Swarovski’nin kurucusu Daniel Swarovski ve Swarovski ailesinin tüm fertleri ile beraber üzeri kristal şamdanlarla dolu , mumların aydınlattığı upuzun bir masadayız.  Swarovski taşlı kadehlerimizde Kayra Vintage şarabımızı yudumluyoruz… Şarabımızın yanında Pierre Marcolini çikolatalarımızı tadıyoruz.

Yüksek tavandan sarkan kristal avizeler, mumların yansıttığı loş ışıklarla, görkemli şatonun duvarlarına gökkuşağı renklerini yansıtıyor… Fonda Adriano Celentano’dan ‘’Soli’’ çalıyor. Dışarıda lapa lapa kar yağarken, kristalize şatonun içerisinde Daniel Swarovski’den, 1895 yılında kristale mükemmel parlaklığı kazandıran kristal kesme makinesini nasıl icat ettiğini ve bu pırıltılı kristallerin hikayesini dinliyorum… 

Swarovski ve Kayra Vintage

Üzerimde Özlem Süer tasarımı krem rengi, korsajlı, eski çağı anımsatan, tülleri uçuşan upuzun bir elbise var. Boynumda pırıltılı Swarovski bir gerdanlık ve elimde Daniel Swarovski özel tasarımı büyük bir yüzük.  

Kalabalık masa etrafında Swarovski ailesi fertleri ile sohbet sabahın ilk ışıklarına kadar devam ediyor Kayra’nın mükemmel tadı eşliğinde…

KAYRA VINTAGE CABARNET SAUVIGNON -MERLOT

Yoğunluk , Vintage serisinin bu şarabının en öne çıkan özelliğidir. 2006 kışının kuru soğuğu , 2007 eylül ve ağustos aylarının sıcağı Sabernet Sauvignon ve Merlot’u en üst seviyede olgunlaştırmıştır.Her şişede bu olgunluğun sonuçları hissedilmektedir.

Cabernet Sauvignon’un yeşil biber ve Merlot’nun kurutulmuş baharatlı yapısı Boğazkere’nin güçlü tanenli ve lezzetli böğürtlen tadıyla birbirlerini etkilemekte ve benzersiz bir kupaj oluşturmaktadır.

Boğazkere dokunuşlarıyla hayat bulan bu Cabernet Sauvignon – Merlot şarabını keyifle yudumlamanız için

Son Paris seyahatimin belki de en hoş tarafı otelimin köşesini dönünce Ladurée’ye ulaşmaktı.  Bu fırsatı kaçırmadım ve kaldığım bir haftayı Makaron Haftası ilan ettim, niye garipsediniz ki Moda Haftası oluyor da Makaron Haftası neden olmasın.

Her sabah kısa bir yürüyüşten sonra, ilk olarak  Saint Germain’de Ladurée’nin muhteşem vitrinini seyrediyorum. Bir arkadaşımın dediği gibi, Ladurée makaronlarından oluşan küçük kulenin vitrinde görünüğü an,  günün en mutlu anı… Gözlerime çektiğim bu ziyafetten sonra her içeri girdiğimde bir kez daha emin oluyorum; dünyada cennet varsa burası olmalı. Siparişim pek değişmiyor bazen çay bazen kakao ama mutlaka kıyafetime uygun renklerde makaron çeşitleri. Çikolatalı, güllü, karamelli, frambuazlı, portakallı, yeşil çaylı, kayısılı, zencefilli, kestaneli, amerettolu, pralinli yada limonlu.

Sabah ayinlerimden birinde yan masamda oturan yetmiş yaşını aşmış yakışıklı beyefendi ile sohbet ederken “Ladurée’nin makaronları sanki bir gözalıcı tabloya bakmak,  olağanüstü doğanın tadını çıkarmak yada sevişmek gibi;  ağzınıza attığınız andan itibaren tadına doyamayacağınız zincirleme reaksiyonunu tetikliyor” diye herşeyi çok şairane bir şekilde özetleyiverdi. Sohbetimizin sonlarına doğru yanına gelen otuzlu yaşlarının başında aristokrat görünüşlü kadınla öpüşürlerken, genç kadınların olgun erkeklerle sadece farklı amaçlarla birlikte olmadıkları konusunda artık emindim.

Ladurée’nin başarısının altında 1862’de başlayan bir aile hikayesi yatıyor. Paris’in pasta ve kafeler konusundaki başarısı, bir çay salonu ile birleşince Parizyen’lerin buluşma noktası olan Ladurée’nin  öyküsü yazılmaya başlanıyor.  Rüya makaronların ilk adımı ise ailenin uzaktan kuzeni Pierre Desfontaines tarafından 20. yüzyılın başında atılıyor. Badem, şeker ve yumurtanın muhteşem karışımından oluşan bu sandviç kurabiyenin formulü o günden bugüne hiç değişmiyor.  Bu küçük, yuvarlak, dışı kıtır,  içi yumuşacık lezzetler her sabah  Ladurée labaratuvarlarında yeniden yaratılıyor. İşin uzmanlarına bakılırsa makaronlar hazırlandıktan sonra mutlaka iki gün bekletilmeli ki doku ile lezzet arasındaki mükemmel ahenk yakalanabilsin.

Her ne kadar son zamanlarda Vogue tarafından pastacılığın Picasso’su olarak adlandırılan Pierre Hermé yeni gözde ise de konu makarona geldiğinde Ladurée ile boy ölçüşemediği herkesin hemfikir olduğu bir gerçek. Söz yeni nesil Fransız pasta şeflerinden açılmışken Arnaud Larher ismini bir yere not edin, ismini yakında daha sık duyacağınıza bahse girerim.

Ladurée’nin sadece makaronları değil tüm pastaları da öylesine özel ki, Sofia Coppola’nın yönetmenliğini yaptığı Marie Antoinette’de Kirsten Dunst ile başrolü paylaşıyorlardı. İşin en güzel tarafı ise Laduree’den birşeyler yemek için kraliçe olmanız gerekmiyor. En beğendiğiniz Ladurée salonuna gidin, kimsenin sizi tabağınızdan uzaklaştıramayacağı kadar sessiz bir köşeye oturun, Fransızların kendini beğenmişliğini Ladurée nezaketiyle dengelemeyi başarmış garsonunuza incecik porselen fincanda gelecek çayınızı ısmarlayın ve uzun bir süre alacak sipariş seçiminiz için tatlı menüsünü isteyin.

En güzel şeyler küçük paketlerde gelir derler, kesinlikle hemfikirim.  Ladurée’nin küçük pastel renkli geometrik kutuları belki de dünyanın en güzel süprizini içinde taşıyorlar. Her sezon yenilenen pastel renklerde ki bu kutular en az makaronlar kadar meşhur, en az makaronlar kadar Fransız. Sanki Chantelle kutusu; tek farkı içinden danteller yerine makaronlar çıkıyor; olsun ikisi de yeterince baştan çıkarıcı.  Böylece makaronlarınız bittikten sonra bu kutular, mücevherlerinizi yada küçük sırlarınızı saklamak için dolabınızın en özel köşelerinde yerlerini alıyorlar. Ünlü tasarımcı Christian Lacroix ve renk cambazı Tricia Guild de Ladurée’nin büyüsüne kapılıp kutu tasarlamaya gönüllü olanlar.

Parisliler ne şanslı; bizim gibi her hediye için uzun uzun düşünmelerine gerek yok.  Baby Shower için hediye mi? Ladurée’nin makaronları. Doğumgünü hediyesi mi? Ladurée’nin makaronları. Akşam yemeği için teşekkür mü? Ladurée’nin makaronları. Sevgilinize kendini afettirmek için mi? Ladurée’nin makaronları. Gerçekten de Ladurée’nin makaronları Parizyenlerin sosyal hayatının devamında vazgeçilmez bir rol oynuyor.  Her ne kadar tarihi günahları olan kaçamaklardan ve alkolden uzaklaşmış olsalar da sosyal olarak uygun görülen tek tutkuları olan Ladurée’nin makaronlarına hayır diyemiyorlar. Sadece Paris’te bulunan dört Ladurée, günde onikibin yani yılda dört milyonun üzerinde makaron satıyormuş.

Lütfen yakınlarda Paris’e giderseniz bana da bir kutu Ladurée’nin makaronlarından getirin. Eğer seçme hakkım varsa, tercihim bu sonbahar – kış için özel hazırlanan Mango ve Yasmin’li olanlar.

Not1: Bu yazı Harpers Bazaar dergisinde Şubat 2009^’da yayınlanmıştır.

Not 2: Yazının orjinaline dokunmadım ama ne mutlu ki Ladurée Eylül ayında Bebek’te açılıyor; anlayacağınız beni mutlu etmek isteyenler sevgili Ayşe Kucuroğlu’nun daha önce yaptığı gibi Paris’lere sipariş vermek zorunda değil.

Monocle dergisi bu yıl ikinci defa Münih’i dünyanın en yaşanabilir şehirlerin listesinin en başına oturttu. Tüm dünyada oldukça tartışılan bu birincilik için Münih’i en azından 5-6 kere ziyaret etmiş biri olarak; nasıl yani diyorum. Tamam eli yüzü düzgün ve temiz bir şehir; Allianz Arena  futboldan anlamayan biri için bile  muhteşem bir stad, BMW’nin müzesi bir tasarım harikası, Ocotober Fest hayatta bir kere görülmesi eğlenceli bir karnaval, yemyeşil bahçeleri insan büyük şehirde yaşadığını unutturuyor ama… Bizim gibi Akdenizliler için  pek anlaşılır gözükmüyor Münih’in dünyanın en yaşanılır şehir olması.

Eğer bu jüride olsaydım oyumu Münih’e vermem için tek bir sebebim olabilirdi. Dallmayr. Geçmişi 300 yılı aşan bu gurme cenneti Münih’i yaşanabilir kılan en önemli sebeplerden biri. 1700’lerin başında bir manav dükkanı olarak başlayan ve 1800’lerde Alois Dallmayr’ın başa geçmesiyle gittikçe büyüyen şirket Bavyera Krallığı başta olmak üzere yaklaşık 14 Avrupa Hanedanı’na hizmet vermiş. Hali hazırda füme somonların eski Rus Çarları’nın özel tarifine sadık kalınarak hazırlanıyor olmadı “mavi kan” durumunu yeterince özetliyor sanırım.

Günün her saatinde dolu olan Dallmayr için  gurmelerin Kabe’si demek sanırım yerinde bir benzetme olur; özellikle Christmas zamanında. Muhteşem hediye paketleri, yeni çekilmiş kahvenin kokusu, şampanyalı trüflerin ağızda dağılan tadı…

Dallmayr’ın tüm dünyada adının bilinmesini sağlayan ürün ise kahvesi. 1930’ların ekonomik krizi sırasında sadece gurme ürünlerle ayakta durmayı başaramayınca kendine yeni bir iş kolu seçer ve  kahve tüccarı Konrad Werner Wille;  Dallmayr’a özel bir kahve departmanı kurmakla görevlendiririr. Sonuç beklenenin ötesinde geçer bir imparatorlu kurulur. Bu arada Dallmayr’dan alacağınız tüm kahvelerin mağazada çekildiğinden emin olabilirsiniz. Kahve içmeyen biri olarak ise Vanilyalı yada Şeftali Robois çayını tek geçerim. Tüm çaylar Dallmayr’ın özel uzmanları tarafından harmanlanıyor ve içince çay ne demek anlıyorsunuz.

Tahmin edileceği gibi Dallmayr’ın bu başarısında Almanların kılı kırk yaran disiplinlerinin rolü inkar edilemez. Hayvanların beslenmesinden, yedikleri yemeğe, kesilmesinden buzdolabından korunmasına kadar süreçlerin hepsinin belirlenmiş standartları var. Diğer taraftan küçük işletmeleri korumak içinde ellerinden geleni yapıyorlar. 15 fırın her sabah ihtisaslaştığı sadece 2-3 çeşit ekmeği mağazaya ulaştırıyor. Bu fırınların bazıları 3 kuşaktır sadece Dallmayr için çalışıyor.

Üst katta ise 2 Michelin yıldızlı restaurantı gerçek bir lezzet deneyimi sunuyor. Kuşkonmaz tutkunlarının mevsiminde, sadece kuşkonmazlı yemekleri yemek için geldikleri bir sır değil. Favorim ise kuşkonmazlı risotto. Sadece  40 müşteriye hizmet veren bu restaurantda önceden yer ayırtmazsanız; merdivenlerde oturup ağlamak içten bile değil.

Haziran ayının Kim, Kiminle, Nerede, Ne Yapıyor çalışmasını hazırlarken çok hoş bir  şey oldu. Geçen ay aleXandro Polombo’nun bir hikaye yerine bir çizim göndermesi gibi bu ay ki  konuklarımızda kendilerini en iyi şekilde ifade etmek için farklı yöntemler kullandılar. Keyifli olan da bu zaten… Özel bir menü ve Kayra Vintage’ın eşlik ettiği bir foto hikaye  sizi bekliyor tabii bir de “moda geçer sadece stil aynı kalır” diyen Coco ile içilen bir şarabın hikayesi…

Ritz İstanbul’un Executive Şefi Ali Ronay çok güzel bir atasözünü hatırlatmış; “ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz”  Tam tersinin baştacı edildiği bir ülkede bu sözü  hepimizin daha sık hatırlamamız ve uygulamamız dileğiyle…

ALİ RONAY

Onun için Türk mutfağının en parlak şeflerinden biri diyor;  bu işi hakkıyla bilen uzmanlar . O  Türk mutfağının hakkettiği değeri bulması için gereken dokunuşu yapan şeflerden biri ve avangarde Türk yemekleri diye adlandırıyor yaptıklarını. Bu küçük oyuna katılmasını istediğimde ise nezaketi, heyecanı ve dakikliği ile hayranlığımı kazandı. Anladığınız üzere, çok özel yemekler için istikametiniz belli; Ritz Oteli Çintemani restaurantında şimdiden yerinizi ayırın.

vee işte beklenen an geldi…

ben sizlere bu güzel şarapla yenilebilecek bir menü yaptım ümit ederim okuyucularınız ve siz beğenirsiniz….

 -menu-

Fırınlanmış portobella mantarı – keçi peyniri – endivyen salatasi – taze dağ kekiği vingret

Kızgın tavada pişmiş ördek göğüsü – parmesan kremalı gnocchi – kuzu gobeği & siyah trompet mantarları – Kayra Vintage Cabarnet Sauvignon sos

Kayra Vintage Merlot marine çilek – lor & balsamik kreması

benim gibi cok konusamayan birinin kendisini en guzel ifade ettigi  Ata sozunude eklemek istiyorum..  

“ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz”

İçimden geçenleri o tabaklarda daha iyi ifade edebiliyorum

BATYA KEBUDİ

Son dönemin adına en sık rastlanan en popüler takı tasarımcısı Batya; harika projelere imza attığı  Madame  Figaro dergisi kapandıktan sonra tutkusu olan takı tasarımına yöneldi ve ben şimdi yazmakla uğraşmayayım aklınıza gelen stil ve trend ile ilgili tüm isimlerin bir anda gözdesi olmayı başardı. Çok özel isimler; onun sade ama anlamlı yüklü,  keyif veren tasarımlarından hayranlıkla bahsediyor. İskambil kağıtlarından kraliçe taçlarına kadar herşey Batya’ya ilham kaynağı olabiliyor. Nerede bulabilirim derseniz bildiğim şu an için sadece Nişantaşı Luxuria’da; web sitesi şu anda hazırlanıyor ama gene de siz www.batyakebudi.com adresini bir not edin. Batya yazısını şöyle bir notla göndermiş “Coco Chanel’in hayatını okuduğum zaman 14 yaşındaydım. Çok ama çok etkilenmiştim. Bu yüzden hep onunla tanışmak istemişimdir. Bu nedenle de bu güzel şarabı onunla içtiğimi hayal ettim”

Kayra vintage Şarabı Coco Chanel ile birlikte Paris’te eski bir şatonun salonunda şöminenin başında oturmuş ateşi izleyip onunla sohbet ederken içtiğimi hayal ediyorum. Hayatından kesitleri bana anlattığını aşklarını tasarımlarını ve markasını benimle paylaşıyor. Benim üzerimde kısa siyah Chanel imzalı bir elbise, Chanel ayakkabılar ve kendi koleksiyonumdan kolyeler var. Onun siyah elbisesiyle harika bir bütünlük oluşturuyorlar. Coco ise, kalem eteği ve beyaz gömleğini benim koleksiyonumdan yüzüklerle tamamlamış… Hayattan, tasarımlardan, sadelikten, şıklıktan, kadınlardan, erkeklerden, seyahatlerden, aşktan bahsettiğimizi düşünüyorum… Charles Aznavur’un müzik setinden gelen sesi odunun sesi ile karışıyor.Kendimizi gecenin karanlığında samimi bir sohbetin eşliğinde elimizde Kayra Şarapla hayal ediyorum.

FÜSUN GÜMELİ

Birlikte bir proje için yapacağımız yemek çekimi gecikti, beklerken laf lafı açtı, sohbet koyulaştı  ve sizin de  aşağıdaki yazı ve resimlerden göreceğiniz gibi;   iyi ki gecikmeler oldu denilecek harika bir sonuç çıktı ortaya. Çok inandığım bir söz bir kez daha kendini kanıtladı, HİÇ BİR ŞEY TESADÜFİ DEĞİLDİR…

En karnınızın tok olduğu zamanalarda bile ağız sulandıran yemek fotoğrafları başta olmak üzere harika çalışmalara imza atan Füsun Gümeli;  Kayra Vintage oyununa  bir foto hikaye ile katıldı. Fotoğraflarına mutlaka bir göz atmalısınız uyarıyorum tok karnına bakmanız sizin için daha iyi olacak. 

 B A Ş L A R K E N

 Önce bir menü hazırladım. Sonra onu beğenmedim, başka birini hazırladım. Onu değiştirdim, şekilden şekle soktum. Sonra fikir değiştirdim.. Tekrar fikir değiştirdim.. En sonunda önceden hiçbir şey hazırlamamaya karar verdim. Yeni program, tamamen programsız olmaktı.

 Tek bildiğim, benim de herkes gibi bir misafirim olacaktı. Ama hayali filan değil, gerçek.. O şanslı misafir, benimle Kayra Vintage Shiraz içecek ve önceden belirlenmemiş menünün yemeklerini yiyecekti. Çok şükür ki, şarabımız belliydi.

V E  B Ü Y Ü K  G Ü N

 Derken, o gün geldi çattı.. Bende bir rahatlık, bir genişlik…. Misafirimin gelmesine yarım saat var, ben hala çekim yapıyorum. İçerde yemek çekildiği için mutfak almış başını gidiyor, ‘kedi yavrusunu kaybetse bulamaz’ durumunda. İnanın hiç böyle misafir kabul etmemiştim bugüne kadar.

Sonunda o yarım saat de geçti, misafirim geldi. Ortalığın curcunasını önemsemez bir halde ‘Çekim yapıyordum da’ dedim ve geçiştirdim. Uzun zamandır görüşmemiş olmamızdan kaynaklanır şekilde koyu bir sohbete dalacağımızı anlayınca, öncelikli olarak hemen programı açıkladım.

 Tadacağımız bir şişe şarabımız vardı, yanında ne yiyeceğimize şişe açılınca karar verecektik. ‘Şarap peynirsiz olmaz’ diyerek dolaptan biraz rokfor ve ceviz çıkardım. Ondan sonra da şarabı açmaya koyuldum. Bu esnada çekilmiş muhteşem fotoğraflarım var ama üzgünüm burada paylaşamayacağım; mutfağın karmaşasından, sonra biraz utandım. Neyse.

Şarap   kadehlere kondu, bir yudum, iki yudum, bende şiddetle beyaz et isteği uyandırıyor, karşılıklı hemfikir olunca anayemek balık olarak belirlendi. Tamam balığım var ama (sonunda) aldı mı beni bir telaş, başlangıç olarak ne yiyeceğiz?? Buzdolabının altını üstüne getirdikten sonra bir paket somon füme buldum ve derin bir soluk alıp rahatladım..

Altına, üstüne illa bir şeyler uydururum o somonun.

Nitekim  gördüğünüz    kanepeler eşliğinde yudumladık ilk kadehleri. Gerçi ekmeğinin, ekşi mayalı ev ekmeği olmasını tercih ederdim ama haşhaşlı batona razı geliyorsun, macera arayan bendim sonuç olarak. Merak edenlere kısaca malzemeyi sayalım; ekmekle avokado arasında sarımsaklı tereyağ, avokadoda birkaç damla limon ve çamfıstığı parçaları, füme somonun üzerinde ise Frenk soğanı ve taze çekilmiş yeşil biber var. Tevazu gösteremeyeceğim, kendimi takdir ettim, kırmızı Vintage’ın baskın tadına ancak bu kanepeler eşlik edebilirdi.

Bir fotoğrafçı olarak, ne yedik-ne içtik anlatıp yazıyı yazmayı kendime yakıştıramadığımdan yemekleri fotoğrafladım, hatta yukarıdaki de bir kamera arkası karesi..

 A N A  Y E M E K

Tanrı’nın şanslı kulu olan ben, anayemeğimizi hazırlamak üzere, sabah gelen ve aslında derin dondurucuya atmayı tasarladığım, fakat elimin ermediği deniz levreğini dolaptan çıkarıp somonlu kanepeler kadar iddialı ne lezzet yaratabilirim diye, bozuntuya vermeden düşünmeye başladım. Izgara yapsam, çok balıkçı balığı gibi olur, kağıtta pişirsem sulanıyor, folyo kanserojen, derken..  Tuz evet tuz.. Hemen kalın deniztuzu kavanozunu çıkardım, yetmez.. Yedek paket bulundu. Fikir parlak ama balığın durumu müsait mi, bir göz atış, balık çizilmemiş ve pulları kazınmamış,  uygundur. Tuzlar yumurta akıyla karıştırıldı. Balığın içine de adaçayı yaprakları ve havanda hafifçe dövülmüş kişniş tohumları serpildi, güzelce kapatılıp üzeri de tuzla kaplanınca doğru fırına.

Balık fırında pişedururken, ben de 5 dakikada balkona masayı kurdum, 3 dakikada da kendim hazırlandım. O üç dakikanın yarısında, elbise dolabında annemden kalma kırmızı parıltılı elbisemi bulmaya çalıştıktan sonra bu mor elbiseyi giymeye kanaat getirdim.

Bu arada, Kayra Vintage’la olan tüm bu karar-kararsızlık, koşturmaca-keyif vs anlarına fonda Marcus Miller’ın muhteşem müziği eşlik etti.

Tuzda balık için, bir yemek fotoğrafçısı olarak  aşağıdakinden daha özenli bir kare çekmiş olmak isterdim ama soğuyacak diye ödüm koptu, üzgünüm. Ne yalan söyleyeyim, soğutmadan yediğim için de çok mutlu oldum.

 Balık, tuzun içinde kişniş ve adaçayı ile pişince güzel-ötesi oluyormuş, tavsiye ederim.

 T A T L I

 Tabii ki olay burada bitmiyor. Kırmızı şarabın yanında, paşa paşa kırmızı etimizi yeseydik, böyle bir sorunumuz olmayacaktı ve tatlı yemekten mümkün mertebe kaçınan ben, tatlı diye aşermeyecektim. Ama balık böyle bir yemek işte, bir süre sonra damak ‘Hani tatlı, hani tatlı?’ demeye başlıyor.

Kafamın içinde bu kez de tatlı için aşağı yukarı dolanmaya başladım. Şarabın yanında dondurma ikram edecek halim yoktu, sufle yapmak 40 dakika, krem brule çok meşakkatli, hem bir gece dolapta beklemeden tadı oturmuyor. Gündüz çektiğimiz anne usulü, yoğurtlu irmik tatlısı…. Dolapta duruyor, mu?? Koşarak gittim, evet duruyor. Normal dilimler dörde bölünüp her minik dilime de benim muhteşem kiraz reçelimden bir parça eşlik edince ortaya bir başyapıt çıktı.

 Önceden hazırlansam, yaptıklarım ne bu kadar güzel olurdu, ne yaratıcı, ne de ben kendimle bu kadar gurur duymaya hak görürdüm kendimde. Çok güzel bir menü oldu ve bu muhteşem şaraba çok güzel eşlik etti.

Kimi mi konuk ettim?  Siz tanımazsınız…

Yaz günlerinde soğuk bir kadeh şarap keyfinin yerini alacak pek bir şeyin olmadığında birçoğumuz hemfikiriz sanırım. Zaten şarapişin içine girdikçe hiç çıkılamayan başlıbaşına bir tez konusu ; bir de  yaşadığımız ülke Türkiye olduğunda bu keyif maddi ve manevi olarak her geçen gün gittikçe zorlaşıyor.

Bu yazıda şarap dünyasının Amazon kadınlarından bahsedeceğimi düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Türkiye’den Amazon’un kitap dünyasına yaptığını şarap aleminde gerçekleştirmeye çalışan bir yatırımcı ve bu yazın en popüler şarapları asıl konumuz.  

Her ne kadar Türkiye’den pek bir şey yazmamayı tercih etsem de (ukalalıktan değil sadece Türkiye’den yazabileceğim herşeyi bir çok kişi zaten yazdığı için) bir istisna yapıp önceliği “yalnız ve güzel ülkeme” veriyorum.  Sizi bilmem ama ben birbirinin aynısı mağazalardan, çalıştığı şirketten nefret eden, sattığı ürünü bilmeyen; adına satış danışmanı denip bırakın danışılmayı, konuşmayı bile beceremeyen insanlardan çok ama çok sıkıldım. O nedenle mümkün olduğunca global ekonomi terörüne kurban gitmemiş küçük yerlerden alışveriş etmeye çalışıyorum; zincir haline gelmeyi bir başarı öyküsü olarak, herkese yutturmaya çalışan cafe ve restaurant zincirlerinden ise uzak duruyorum.

İşte bu nedenle şarap konusu bir yana; profesyonellikle esnaflığı (dikkat esnaf kelimesi çok olumlu anlamda kullanılmıştır) birleştiren özel bir insanı tanımak için La Cave’ın sahibi Esat Bey ile mutlaka tanışın.

Esat Bey ile sohbet harikadır, şarapları tadarsınız, dedikodu yaparsınız en yeni şarapları, ucuz ama güzel şarapları yada hangilerinin aslında bu paraya değmeyeceğini öğrenirsiniz. Davetleriniz için ise en önemli püf noktayı Esat Bey ile çözersiniz. İkram edeceğiniz menüyü, kaç kişi olduğunuzu ve bütçenizi söylediğiniz an alternatifleriyle birlikte hangi şaraptan kaç şişe almanız gerektiğini size söyler, söylemekle de kalmaz bir de evinize gönderir. Hatta misafiriniz tanınan önemli bir kişiyse Esat Bey’in tanıma ve hatta ne içtiğini bilme ihtimali oldukça yüksektir. Test edilip onaylanmış bu durumda; arkadan dolanmaya gerek olmadan; iki puanı alırsınız sunduğunuz şarap sayesinde. Cihangir’de bulunan La Cave’da 12 TL’ye Angora da bulabilirsiniz; 9750 TL’lik adı şehir efsanelerine karışan Petrus’u da.  

Unutmayın marketlerden aldığınız şaraplar onların sattığı binlerce üründen sadece biri; yok yatık saklanacakmış, yok karanlıkta korunacakmış geçin efendim bir kalemde, kim uğraşacak bunlarla.Siz en iyisi şarabın keyfini çıkarmak için şarabın kıymetini bilenlerden satın alın. Bu sıcakta kim gidecek şimdi oralara diyorsanız, en azından bir alo diyebilir yada bilgisayarınızın tuşlarına dokunabilirsiniz.

Bu yazın en poüler şarapları nedir diye merak ediyorsanız; Cielo Blush, Lamberti Blush, İdol Passito, Pasqua Pinot Grigio, Gancia Prosecco. Yok Türk şarapçılığına destek vermek taraftarı iseniz; Prodom 2007, Corvus Corpus, Pendore Shiraz, İdol Consensus, Cotes D’Avanos S.Blanc

Dünyada neler olup bittiğiyle ilgili ise  İngiltere’nin şarap Amazonu kabul edilen Slurp’a bir göz atın.

Kendini yeniden bulmak için dünyaya gelen ruhlarsak eğer; seyahatler ruhumuzla buluşmak için attığımız adımlar gibi geliyor bana. Benimse ruhumla buluşmaya en yakın olduğum yer tartışmasız Londra, bu nedenle her gittiğimde şükrediyorum gene geldim diye. Amma abattın diyenlere cevabım ise kendinizi bu kadar iyi hiseetiğiniz bir yere henüz rastlamadığınız için üzgünüm.

Londra yazılarıma biraz ara vermek istiyordum ama iki yakın arkadaşım çocuklarının yaz okulu için Londra’ya gidince onlar için yazdıklarımı biraz süsledim ve post ettim. Söz veriyorum Londra hakkında uzun süre birşey yazmayacağım.  Londra gezim  Damla Kürklü ve Özlem Avcıoğlu tarafından desteklendiği için en yeni yerler gezildi tabii ki. Bu iki kadın tüm dünyayı (en azından benim gittiğim her yeri avuçlarının içi gibi biliyorlar), neredesin diyen mesajlarına cevap verdiğim an kendimi başka bir yere yönlendirilmiş buluyorum; hemde “bak şimdi oturduğun cafe’nin yan sokağından gir, karşındaki restaurantın sahipleri de aynı, dekorasyon güzel, iyi tipler gidiyor yemeğe, benim için rocking horse coctail iç orada ” kıvamında ki  mesajlarla. İnanın yalanım yok…

Londra’nın son dönem en popüler  mekanları Brick Lane ve Shoreditch bölgeleri. Bir Bangladeş imparatorluğunun hüküm sürdüğü Brick Lane’de upcoming sanatçılar ve her türlü kitch eşyayı bulmak mümkün. Pazar günleri kurulan pazarı çok meşhur olsada, kalabalıklarla başınız hoş değilse pek tavsiye etmem. Spitalfields market ise her gün kuruluyor ancak en keyifli günlerinden biri antika ve vintage pazarının kurulduğu Perşembeleri.

Shoreditch’de kalmak isterseniz size bir Sir’in otelini önereceğim; Habitat’ın kurucusu Sir Terence Conran’ın yanılmıyorsam ilk oteli olan Boundary sadece 12 odası ile hizmet veriyor, buna karşılık  otelin 3 restauranı var; bu mevsim için roof restaurantı harika olmalı. Mümkün olan her noktada ekolojiye özen gösterilen otel 2009′un en iyi yeni oteli seçilmiş.

Boundary’e çok yakın yeme içme önerilerim ise Beach Blanket Babylon ya da kısa adıyla BBB. Her ne kadar  müdavimleri buranın asla Nothing Hill’de ki ilk yer kadar popüler olmadığını söyleseler de;  hem ortam hem yemekler hoş ama daha da iyi bir seçim isterseniz hemen yan komşusunu tercih edin yani Les Trois Garçons.

Bölgede tek geçilecek yer ise Lounge Lovers. Bir su aygırı kafası, anneannemim kristal avizeleri, boyumu aşan bir Çin işi vazo, pleksiden rengarenk abajurlar, saten perdeler, retro sehpalar, anatomi dersinde kullanılan insan vücudu atlasları nasıl bir arada kullanılır görmek istiyorsanız gitmeniz gereken yer burası. Muhteşem müzik de mekanın kreması.