Venice Simploin Orient Express

Hayatında hiç tren yolculuğu yapmayan biri olarak;  Venice Simplon Orient Express ile seyahat etme ateşi geçen sene bu zamanlar düştü yüreğime. Rus Hanedanı’nın yaklaşık 100 yıl önce kaybolan özel hazinelerinin açık arttımaya çıkarılmasının peşine düşmüşken karşılaştım, son Rus Çarı Nicholas’ın teyzesi olan Grand Düşes Maria Pavlovna ile.

Çar ve ailesinin öldürülmesinden sonra ihtilal komitesi tüm hanedanı evlerinde gözaltına alır.  Grand Düşes Maria Pavlovna’nın evi de bir gece yarısı askerler tarafında kuşatılır ve her şeye el konulur. İstemeyerek de olsa Düşes Rusya’yı terketmek zorunda olduğunu kabul eder. Malikanesinden açık tek liman olan Karadeniz kıyısında ki Novorossiysk’e gelmesi, 800 kilometrelik iç savaş içindeki bir bölgeyi  geçmesi demektir. Sonbaharın tüm zor şartlarına rağmen kimseden kaçmadığını göstermek için elli mil uzaklıktaki tren istasyonuna üstü açık bir arabada tüm azametiyle varır. Generallerin atlı arabalara binmeye korktuğu bir dönemde, iki şehir arasındaki yolcuğu maiyetindeki adamları ile birlikte  kendi özel treniyle yapar. Venedik’e gitmeye karar veren Düşes,  Bolşeviklerin her geçen gün daha fazla korku salmasına rağmen ilk gemi ile ülkeyi terketmeyi kabul etmez. Sebep mi?  Gemi Venedik’e İstanbul aktarmalı gidecektir ve bu asla bir  Grand Düşes’e uygun bir yolculuk değildir. Bunun bedeli, bir ay sonra Venedik’e direkt gidecek gemiyi, ölüm tehlikesi içinde beklemek dahi olsa. Zaferler ve ihtişam geride kalsa bile stil korunmalıdır…

Stil sahibi olmanın gerçekte ne demek olduğunu çok iyi anlatan bu  hikayede Grand Düşes’e hayranlığım ile birlikte  “eskiden insanların özel trenleri varmış, nasıl bir his acaba, uçak sahibi olmaktan çok daha romantik” cümlesi dönmeye başladı kafamın içinde. Derdimin tek dermanı vardı; efsane tren Orient Express ile yapılacak bir yolculuk. Bu yolculuğu düşünmem ile gerçekleştirmemin arasına doğumlar, ölümler, yeniden kavuşmalar, sonsuz ayrılıklar, başarılar ve hüzünler kısaca hayata ait olan herşey sığdı.

Venice Simplon Orient Express

Nihayet Venedik – Paris arasındaki yolculuk için Santa Lucia garında bavullarımı teslim ederken insanların yüzünde gördüğüm heyecan bu yolculuğun sadece benim hayalim olmadığının bir kanıtı gibiydi. Nasıl olmasın ki 1883’den bu yana aralıklarla da olsa seferine devam eden ve ihtişamından hiçbirşey kaybetmeyen bir efsaneden bahsediyoruz; ilk seferinde tüm yolcuları Romanya Kralı tarafından ağırlanan; nihai varış noktası olan İstanbul’da “Tanrı’nın yeryüzündeki gölgesi” olarak kabul edilen Sultan 2. Abdülhamid tarafından karşılanan, dönem dönem casusların cirit attığı, iş bağlantılarının yapıldığı, kraliyet aşklarının başladığı yada sonsuz denilen aşkların skandallarla yıkıldığı bir trenden. Kim karşı koyabilir ki böylesine başdöndürücü bir geçmişe.

Üstelik gözünüz gönlünüz tarihin tozlu sayfalarıyla ilgili değilse bile; her biri aslına uygun olarak 23.000 saat elişçiliği harcanarak restore edilen vagonları Art Deco döneminin tüm güzelliklerine karşı koyamayacaksınız. Cam işçiliği konusunda çok özel bir yere sahip olan Rene Lalique’in dekore ettiği restorant vagonlarından birini hala elinde üzüm tutan klasik bir kadın figürüyle süslenmiş cam paneller süslüyor.

Venice Simplon Orient Express

Orient Express’in Cote D’Azur, Etoile du Nord ve Chionise isimli üç yarı restaurant vagonunda sunulan yemekler ise trenin adıyla yarışacak kadar ünlü. Şeflerin Fransız , garsonların İtalyan ve kabin görevlilerinin İngiliz olduğu bu trende her an farklı dillerde konuşan görevlilerin tek amacı sizi mutlu etmeye çalışmak ve inanın bana bunu çok başarılı bir şekilde gerçekleştiriyorlar. Bir kabin görevlisinin çalışmak ve misafirleri mutlu etmek denklemini daha iyi anlatabilmek için bir rakama başvuracağım; İstanbul-Paris turu sırasında hizmet vermek amacıyla yürüdüğü yol tam 55 kilometreymiş.

Venice Simplon Orient Express

İngiltere Başbakanı Tony Blair’den model Erin O’Connor’a, Harry Potter’ın yazarı J.K Rowling’den ünlü aktirist Jane Birkin’e kadar bu trenin yolcusu olmayan kimse yok gibi. Tren müdürü ile sohbetimiz sırasında bana Orient Express ile seyahat edenlerin çoğunun farklı güzergahları gezmek için tekrar tekrar geri döndüklerinden bahsetti. Özellikle 1982 yılında efsanenin geri dönüş yolculuğunda balayına çıkan bir çiftden bahsetti. Çocukluk aşklarını bir inat uğruna bırakan bu çift ancak 40’lı yaşlarının ortasında birçok badireden sonra biraraya gelmişler ve hep hayalini kurdukları Orient Express’de sadece balaylarını değil; onuncu ve yirminci evlilik yıldönümlerini de gene trende geçirmişler üstelik 2012’de kutlayacakları otuzuncu sene içinde rezervasyonları şimdiden yapılmış durumda. Bu çiftin bu kadar özel olma sebebine gelince Bu harika tren özel davetler için istenen şehirler arasında yolculuklara da evsahipliği yapıyormuş.

Venice Simplon Orient Express

Gerçekten tren yolculuğu tüm güzelliklerinin yanısıra farklı bir duygu veriyor insana; ülkeler, dağlar, ormanlar, insanlar, evler kısaca herşey;  sanki tüm hayat gözünüzün önünden akıp geçiyor; yada aslında hayatın kalıcı olduğu geçip gidenin siz olduğunuzun farkına varıyorsunuz hem de çok derinlerde bir yerde. Uçak yolculuklarındaki gibi ruhunuz ve siz ayrı düşmüyorsunuz; hatta daha da bütünleşiyorsunuz aslında; işte tam da bu nedenle yaşlılık dönemi beklenmeden yapılmalı ki bu yolculuk herşey yerli yerine otursun zaman boşa geçmeden.

Bundan sonraki hayalim Orient Express ile İskoçya’yı dolaşmak; eğer mümkünse Sir Sean Connery ile birlikte olsun lütfen. Tercihim bir sonbahar gezisi olması gene; böylece eğer yeterince şanslıysanız tüm mevsimlerin güzelliğine iki güne sığdırmak mümkün olabiliyor. Hayalinizdeki tatiller listesine mutlaka Orient Express’i katın, hem de listenin ön sıralarına; kozmetik reklamları diliyle konuşmak istemiyorum ama inanın siz buna değersiniz. Kimbilir belli mi olur; belki Chanel 5 reklamındaki gibi hayatınızın aşkına rastlarsınız yada bittiyor mu diye endişelendiğiniz aşkınız alevlenir Orient Express’in romantik ışıkları altında.

Venice Simplon Orient Express

Kim? Le Royal Monceau

Le Royal Monceau

Neydi? Le Royal Monceau Paris’in en eski ve en ünlü saraylarından biridir. Arc de Triomphe ve Champs- Elysées’ye birkaç dakikalık mesafede olan tarihi Le Royal Monceau Oteli, 1928’de açıldığından beri sayısız mevki sahibi, celebrity ve sanatçıyı ağırladı. 26 Haziran 2008’de şimdiye dek verilmiş en çılgın ve en hip ”yıkım partisi”yle birlikte otel, kendisini dünyanın en çok ses getiren tasarımcılarından Philippe Starck’ın dehasına teslim etti. “Yeniden doğuş” konseptli partide sanat her yerdeydi. Marie Antoinette kostümlü sanatçılar gece boyunca konukların arasında gezerken dileyen misafirlere “kendi duvarlarını yıkabilme” ve bu özel okazyonun bir parçası olabilme ayrıcalığı tanındı.

The suite of Le Royal Monceau

Ne Oldu ? 18 Ekim 2010’da bir “anti-saray” olarak yeniden doğan Paris’in “en yeni saray oteli” Le Royal Monceau, Fransız “art de vivre” geleneğini 149 oda ve süitinde eşsiz Paris manzarası sunan özel balkonları, 5 özel restoran ve bar opsiyonu, zindelik ve mutluluk vaadeden Spa’sı, fitness center’ı, sinema salonu, sanat galerisi ve kapalı havuzuyla yaşatıyor. “Dünyanın en güzel caddesi“  Champs-Elysées’nin  kalbinde, entellektüeller, parti müdavimleri, dans severler, zevk ve sefa düşkünleri ve diğer maceracı ruhlar ve hayalperestler için bir oyun alanı niteliğinde.

Nicolas Polissky Installation

Philippe Starck’ın lüks-şık iç tasarımının dışında otelin farklılığı, ciddi şekilde sanata adanmışlığından doğuyor.  “Çağdaş kreasyonlar için bir platform” niteliğinde olan otelin kendi galerisi ve  “Artforbreakfast” adlı kendi bloğu ve sanat kitapları butiği bulunuyor. Her bir odanın kendine ait bir gitar ve misafirlerin kullanımı için taşınabilir bir kayıt stüdyosu var. “Royal Monceau’da kişi odaya girdiğinde sanki biri odayı az önce terketmiş hissi yaşamalı”. Otelde her şey karışık bir stilde. Gae Aulenti bir lambanın yanında Noguchi masa dururken İmparatorluk döneminden kalma antika bir konsolun yanında Freud’un koltuğunun bir kopyası yer alıyor. Tasarım, ev hissi yaratacak bir şekilde, ihtiyaçlara yönelik olarak hazırlanmış; dolayısıyla odalar, kendini beğenecek misafirleri adeta kendileri “seçiyor”.

The suite of Le Royal Monceau

Ne Yapın?

• Le Royal Monceau’nun in-house moda danışmanı ve kişisel alışveriş danışmanından randevu alarak eşsiz bir alışveriş deneyimi yaşayın.
• Otelde sinema olması sıradışı bir durum olsa da söz konusu Royal Morceau olduğunda, premiere’leri seyretmek normal geliyor kulağa. Seçtiğiniz filmleri izleyebilmek için  size özel salononuzu ayırtın.

Cinema of Royal Monceau

• Otelin «La Cuisine» adlı restoranı özellikle kalabalık aile ziyafetleri için çok uygun. Kutlanacak birşeyler bulun ve aileniz veya sevdiklerinizle birlikte, haute cuisine’in geleneksel kodlarından uzak duran sıcak ve spontane yaklaşım sergileyen bir ortamda  Executive Chef Laurent André’nin sanat eseri kıvamındaki yemeklerinin tadını çıkarın.
• Le Grand Salon, Le Royal Monceau’nun tam kalbinde yer alan restoranı. Misafirlerin ortak geçiş noktasında alan bu sıcak sürprizlere hazır olun.

La Cuisine

• Le Royal Monceau, Il Carpaccio’yla Paris’e İtalyan fine cuisine’i armağan ediyor. Mutfak gene Şef Laurent André liderliğinde ancak Chef Roberto Rispoli’nin sonsuz yardımıyla. Restoranın kapısındaki deniz kabukları Thomas Boog’un kendisi tarafından birer birer elle yapıştırılmış. Ultra şık dekoru ve ayakları yere basan duruşuyla Il Carpaccio’da tadacağınız enfes yemeklerin ardından İtalyan klasikleri tiramisu, panna cotta ve gelati’yi bir de Pierre Hermé’nin yeni yorumuyla deneyin! Bon appétit!

La Cuisine

• Le Grand Salon’un hemen arkasında yer alan “Le Bar Long”’da özel kokteyllerden içmeden otelden ayrılmayın.

La Cuisine

not: Bu yazı Kasım 2010 Harpers Bazaar dergisinde yer almıştır

Kim? Savoy Oteli.

Savoy London

Neydi? 1246’da Londra’nın Strand ile Thames Nehri arasındaki ünlü caddesi; Kral III. Henry tarafından Savoy Kontu Peter’a armağan edilir ve aynı yıl Savoy Sarayı’nı inşa edilir. 600 yıl sonra Richard D’Oyly Carte, meşhur operetleri sahnelemek için yaratacağı tiyatro için bu alanı seçer. Tiyatronun adı “Savoy” olur ve sergilenen yapımlar Savoy Operaları olarak anılır. Amerika’da en yeni ve en iyi otellerde kalan D’Oyly Carte; Londra’ya döndüğünde kendi otelini kurmaya karar verir. Savoy 6 Ağustos 1889’da büyük sansasyonla açılır.

Vintage Envelopes (Savoy Archieve)

İngiltere’nin ilk lüks oteli aynı zamanda elektrikle aydınlatılmış ilk binasıdır. “Yukarı çıkan odalar” olarak adlandırılan ilk elektrikli asansörlere sahiptir. Misafir odaları konuşma hattıyla vale, hizmetçi, kat görevlisi ve otelin diğer bölümlerine bağlanmaktadır. Otel Müdürü César Ritz ve ünlü Şef Auguste Escoffier İngiliz otel işletmeciliğinde bir devrim yaratırlar.

Princess Elizabeth & Prince Philip 1946 (Savoy Archives)

Döneminin önde gelenleri, varlıklı aileleri, ünlü sanatçılar Savoy’dan ayrılmazlar. Prenses Elizabet, Prens Philip’le ilk olarak Savoy’da verilen bir resepsiyon esnasında birlikte gözükürler.Savoy; Elizabeth Taylor, Sophia Loren, Marilyn Monroe Beatles, Louis Armstrong, Marlon Brando ve Jane Fonda’ya kadar birçok misafir ağırlar.

Marilyn Monroe & Laurence Olivier 1956 (Savoy Archives)

Ne Oldu? Savoy, 10.10.10 tarihinde 3 yıl süren ve 220 milyon £ değeriyle, tarihin en yüksek miktarlı restorasyonlarından birinden sonra geçmişin duygusu ve servetiyle bütün dünyayla yeniden buluştu.

Ve şimdi Savoy Oteli, Londra ve Thames Nehri’nin nefes kesici manzarasıyla süslemiş 268 oda ve süitiyle stil, lüks ve son teknoloji kavramlarında söylenebilecek son sözü söylüyor. Yeni yaratılmış 2 yatak odalı Kral Süitleri/Daireleri gerçek anlamıyla Krallara uygun bir şekildeyken, dokuz “imza süiti” Savoy’un en üst profil misafirlerine göre stilize edildi.

Savoy London

Ne Yapın ?

• Savoy’a giden yol İngiltere’de sağ tarafta araç sürülen tek yerdir. Şaşırmayın! Eskiden tiyatroların olduğu Savoy’a giden her adımda Charlie Chaplin ve Judy Garland’ın da olduğu celebritylerin bu yolu aşındırdıkları hatırlayıp kendinizi dönemin büyüsüne kapılmaktan alıkoymayın.

Christian Dior 1950 (Savoy Archives)

• Savoy, Auguste Escoffier tarafından başlatılan mükemmel lezzet geleneğini Gordon  Ramsay’in  Savoy Grill’e dönüşü ve çok sevilen River Restaurant’ın yeniden açılmasıyla sürdürüyor, muhteşem lezzetlerin tadına varın.
• II. Dünya Savaşı esnasında saklı kalmış, restorasyon esnasında gün yüzüne çıkmış olan cam kubbe, günümüzde Savoy’un efsanevi ikindi çayının keyfine varanlar için fuayeyi gün ışığıyla dolduruyor. Bir İngiliz klasiği olan 5 çayının keyfine varın
• Müdavimlerinin açılışı için üç yıl bekledikleri; American Bar’da Savoy’un efsanevi barmeni Harry Craddock’un kokteyllerini yeniden servis  ediliyor. Kadehlerinizden birini de 1930’larda yayınlanan ünlü Savoy Cocktail Book’un anısına kaldırın.

Edwardian River Suite Sitting Room

• Yeşil uşak  ‘green butler’,  bütün geleneksel uşak servislerinin  yanı sıra Londra civarındaki “bütün yeşil şeyler”  -örneğin çevre dostu restoranlar, çevre dostu barlar, çevresel mimari ve eco-retail outletler- hakkında da tavsiye veriyor, doğayla dost olmanın detaylarını öğrenin.
• Savoy, Londra’nın orijinal art deco iç tasarımının en olağanüstü örneklerini barındıran beş majör otelinden biridir. Art deco, Savoy’un 1920ler ve 1930lardaki altın çağı aracılığıyla yayılmış, yenilikçi makine yapımı objelerin aerodinamik şekillerinden etkilenmiş kararlı bir modern görüntü ortaya çıkmış. Mimar Pierre-Yves Rochon ikonlaşmış Avlu ve River Restaurant tasarımlarında Savoy’un art deco mirasından ilham almış ve Ocak 2008’de restorasyona Savoy’un eşsiz art deco detaylarından başlamış. Her biri elle yapılmış bir sanat eseri olan  art deco süslemeleri gözünüzden kaçırmayın!

Savoy Edwardian River Suite

• Savoy’un Ön Salon’undan Üst Thames Fuayesi’ne inen merdivenlerinde önemli bir art deco tasarımcısı olarak anılan Basil Ionied tarafından tasarlanmış korkulukların düğümlenmiş halat şeklindeki ve püsküllü trabzan parmaklıklarına hayranlığınızı saklayamayacaksınız. Ionied aynı zamanda Pinafore ve Claridges adlı odaları da yeniden dekore etmiş.

London Savoy

• Kim demiş siyah kedi kötü şans getirir diye! Savoy’un “şanslı” kedisi ve “restoranlarının müdavimi”, üç ayaklı obur siyah kedi heykelciği  KASPER ufak bir kaçırılma olayından sonra bir kulağı ve kuyruğunda savaş yaraları taşıyor olsa da 1926’dan beri eşsiz partilerin aranan konuğu olmaya ve değerli bir art deco sanat eseri olarak varlığını sürdürmeye devam ediyor. Kendisine saygılarınızı sunmayı ihmal etmeyin!

Kasper Savoy Cat

• Savoy’un kül tablaları bile ayrı birer sanat eseri. 1934 ve 36 yıllarında Savoy’un girdap desenleriyle tasarlanmış kül tablaları deco seramikçisi, soyut geometrik desenler konusunda öncü Susie Cooper tarafından üretilmiş. Sağlığınızı düşünerek sigara içmeyin ama kül tablolarına hayran olmak serbest.

Not: Bu yazı Kasım 2010′da Harpers Bazaar dergisinde yayınlanmıştır.

Hotel Danieli

Kim? Hotel Danieli, Venice

Neydi? Venedik’in şaşaasıyla eş anlamlı olarak, Otel Danieli dünyanın en ünlü otellerinden biri olarak kabul görür. Kayda değer hikayesi 14. yüzyıla, otelin ana binasının – Palazzo Dandolo Venedikli soylu Dandolo ailesi tarafından sipariş edilmesiyle başlar ve Gotik mimarisi ve lagüne bakan özel lokasyonuyla “Venedik’in en soylu sarayı” olarak tanımlanır.

Hotel Danieli 14th Hall

Birkaç yüzyıl sonra, 1822’de Guiseppe Dal Niel Palazzo’nun bir kısmını kiralayarak takma ismi “Danieli” adını vererek otele dönüştürür. Küçük küçük bütün katları satın alır ve sonunda mekanın tek sahibi olur. 10 numaralı odada George Sand ve Alfred de Musset arasındaki skandal aşk macerasının ortaya çıktığında tarih 1833’ün kış aylarını göstermektedir.

1906’da Kont Guiseppe Volpi meşhur CIGA otellerini kurar ve Royal Hotel Danieli’yi satın alır. Otel, 1948’de Palazzo Dandolo ve  Palazzo delle Pirigioni’yi ayıran binaların  yıkılması ve “Danielino” olarak bilinen yeni binanın dikilmesiyle  en son yapısal değişikliği yaşar. Bu son ekleme, 2008’de otel mimarisiyle ünlenen Jacques Garcia tarafından yeniden stilize edilir.

Hotel Danieli Lobby

Renkli tarihi boyunca, Danieli yabancı mevki sahipleri, devlet başkanları, film ve müzik sektörünün ünlü simaları da dahil olmak üzere sayısız ünlü konuk tarafından tercih edilir.

Ne Oldu?

Pırıldayan Venedik Lagünü’nü geniş bir açıyla gören, efsanevi Palazzo Ducal, dramatik St Marco Meydanı, Bazilika ve ünlü Ponte dei Sospiri’ye  birkaç adım mesafedeki Otel Danieli, özel; görkemli ve soylu lokasyonunun keyfini sürüyor. “Luxury Collection Hotel” ler arasında olan Otel Danieli 14. yüzyıl tarihli bu üç palazzo, birçoğunun lagün manzaralı balkonu bulunan 225 misafir odası ve süit barındırıyor. Otel Danieli’nin antikalar, Murano avizeler, oyularak süslenmiş mermer kolonlar, süzülen altın yapraklarla kaplanmış tavanlar ve şehrin zengin kültürel mirasını çağrıştıran zarif goblenlerle bezeli gösterişli ve zengin dekorasyonundan oluşan Lüks Koleksiyonu, yerel gelenekler; lokasyon ve her bir arzunun yerine getirildiği sıra dışı bir servis; misafir deneyimiyle kusursuz bir bütün sağlıyor.

Palazzo Dandolo Royal Suite

Ne Yapmalı?

• Restaurant Terazza Danieli’de içkinizi yudumlarken tüm Venedik’i görebileceğiniz en eşsiz noktada olduğunuzu hatırlayın.
• Venedik’te, yılın her mevsimi İtalya’nın gastronomik zenginliğini ve bölgenin eşsiz tatlarını kutlamak için bir sebebi vardır. Restaurant Terrazza Danieli’de Executive Chef Gian Nicola Colucci ve ekibinin hazırladığı eşsiz lezzetleri tadarken özel şarap seçimi ve diğer gastronomik etkinliklerin yer aldığı yıllık ajandayı sormayı sakın unutmayın!

Restaurant Danieli Terezza

• Yemeğin ardından fıstıklı dondurma ile servis edilen böğürtlenli milföy pastasını kaşıklarken yanında Bellini kokteylini yudummlayın.
• Luxury Concierge’inizin yardımıyla özel bir tekne turuyla Venedik’in  kendine has kişilikleri olan Lagün,Lido, Torcello, Burano ve Murano adalarını ziyaret etmenin ayrıcalığını yaşayın

Venice

• Spa’yı odanıza çağırarak kendinizi şımartın.
• Uzmanlaşmış Luxury Concierge ekibinin rehberleriyle görüşerek akşamüstü romantik gondol turlarından sıradışı lokal restoranlara, sanat gösterilerine kadar Venedik’in en özel noktalarını onlarla keşfedin.

Palazzo Dondolo 1st floor

Not: Bu yazı Kasım 2010 Harpers Bazaar dergisinde yayınlanmıştır.

Bali Amandari

Bali ile ilgili tutkum yıllar önce Taschen yayınevi tarafından çıkarılan “Living in Bali” kitabında gördüğüm bir resimle başladı. Tropik bir ormanı ikiye bölerek akan nehrin üzerine kurulmuş  köprü -ev karışımı bir mekanı gösteren iki tam sayfalık bir resim…

Birkaç sene önce çıkan kitabından esinlenerek Ağustos ortası vizyona giren “Eat  pray love” filmini seyreden kadınlar;  aşkı bulmak için, Julia Robets gibi buraları istila etmeden, Bali’yi görme  hayalimi gerçekleştirmek istedim.

Bali Amanusa Hint Okyanusu sahili

Hindistan’ın ilk başkanı Nehru’nun  söylediği “dünyanın sabahı” Bali’yi anlatan en güzel benzetmelerden biri. Bali gerçekten  bir sabah kadar tazeleyici, aydınlatıcı ve serinletici. Bali ;  “Tanrıların adası” yada  “son cennet” gibi bir isimle anılsa da  benim için geçerli olan deyim şu oldu. “Bali’ye bir kez gidince, bir daha  asla aynı kişi olamayacaksınız’. Gerçekten de Avusturalyalı genç turistler için sabahlara kadar süren gece hayatı, zengin Amerikalılar için limuzinlerle alındıkları havalimanlarından geldikleri özel villarında yaşadıkları ekvotoral bir macera yada Japonlar için gerçek hayatın içine kurulmuş bir fotoğraf stüdyosu özelliği taşısa da; ben Bali’de İstanbul’un hektik şehir hayatının içinde gözlerimin körleşmiş ve kulaklarımın sağırlaşmış olduğunun farkına vardım. Sadece ekvatoral kuşların sesleri ve  çiçeklerin renkleri değil, en önemlisi insanların yüzlerinde ki bulaşıcı tebessüm de ne kadar aksini iddia etsek de sıkıştırılmış duvarlar arasında yaşadığımız gerçeğini hatırladım ve acilen kendime geldim.

Bali'de pirinç tarlalarında çalışan köylü adam

Tatil seçimimiz Bali kadar özel bir destinasyon olunca, otel seçimimizin de aynı derece de farklı ve daha önce denenmemiş olması gerektiğinden tercihimizi çok duyduğumuz ama hiç gitmediğimiz Aman’lardan yana kullandık. Hani tutkunlarının kendisine Amanjunkies adını verdikleri ve her açılan yeni oteline gittikleri Aman grubunun otellerini.

Bali Amankila Havuz

 Toplam on günlük tatilde Bali’nin üç farklı noktasında bulunan ve  adayı değişik yönleriyle tanıma olanağı veren üç Aman’ın olması da bu seçimde önemli bir faktördü.  Adi Sanskritçe’de huzur anlamına gelen Aman’ların hikayesi, işadamı Adrian Zecha’nın Phuket’de ailesi için yazlık bir ev araken bir hindistancevizi korusu bulmasıyla başlıyor. Dünyada 15 ülkede 22 oteli bulunan Aman otellerinin herbirinde en fazla 40 oda bulunuyor ve asıl  amaç; misafirlerde, sevdikleri bir arkadaşlarının evinde kalıyorlarmış hissini yaratmak. İtiraf etmeliyim ki bu arkadaş oldukça zengin ve harika bir ev sahibi; hepimiz için böyle arkadaşlardan bol bol diliyorum. 

Bali Amankila havuz ve deniz

Tatil planları yaparken kızım Başak’a “annenleri biraz yalnız bırak, kafa dinlesinler bu tatilde sen benimle kal” diyen anneme cevabı “hayatta olmaz, sen otellerin resimlerini görmedin ve asla sana göstermeyeceğim yoksa seni de götürmek zorunda kalırız” oluyor.

Aktarmalarla yaklaşık 20 saatlik uçak yolculuğundan en çok aklımda kalan ise;  birçok kişinin aksine, hostesinden, rötarlarına kadar pek çok konuda eleştirdiğim Türk Havayollarının business class’ının uzun uçuşlarında olağanüstü başarılı olduğunun ve aldığı parayı fazlasıyla hakkettiğinin bir kez daha farkına varmam oluyor.

Böylesine uzun bir yolculuğu üstelik ağır bir grip ve ayağı bandajlı bir eşle geçirdikten sonra insanın başına gelebilecek en güzel şey sanırım Amandari’de, tropik bir ormanın içinde uyanmak. İnsan geceyarısı daracık bir patikadan geçip girdiği odada; kendini tüm renklerin en güzellerinin birbirinin içine geçtiği bir ormanda uyanınca bunun gerçek olduğunu anlaması oldukça uzun sürüyor.

Ekvatoral Çiçekler

Zaten Bali’yi enteresan kılan şeylerden biri de bu. Yollardan baktığınızda Bali Bali dedikleri bu mu diye düşünüyorsunuz; oldukça bakımsız ve hatta sevimsiz girişler. Bali’de tüm evlerin, tapınakların, resturantların ve otellerin kapıları kötü ruhların içeri girmesini önlemek için daracık. Bu nedenle dışarıdan hiç birşey anlaşılamayan mekanlar içine girildiğinde nilüfer havuzları, küçüklü büyüklü  tapınakları, pirinç tarlaları, altında tüm gün oturacağınız Bale’leri ile cennetin dünyadaki minyatür versiyonu gibiler.

Adanın kültür ve sanat merkezi olan Ubud; Bali’yi hissetmek isteyenler için  görülmesi gereken yerlerin başında geliyor.   Gerçek bir Bali köyünün içine kurulan Amandari nehrin yamacında pirinç tarlalarının ortasında yer alıyor ve yerli halk her sabah otelin içindeki patikadan geçerek tarlalarına gidiyor.

Amandari'de Bali'li köylü kadın

Amanlarda bilgilendirici oklar olmadığı için otel nerede başlıyor, köy nerede bitiyor belli değil. Bali’de ortam öylesine güzel ki; Indochine filmindeki gibi muson yağmurlarından bunalmak, dönen pervanenin sesiyle uykuya dalmak, uçuşan beyaz cibinliklerin içinde koloniyel düşler kurmak isteği veriyor insanda.

Ubud’u keşfetmek için uzun ve keyifli yürüyüşler yapmak ve daha da önemlisi dış görünüşe aldırmadan her kapıdan içeri girmek gerekiyor. Bali içindeki güzelliği meraklı ve hoyrat gözlerden özenle saklamaya çalışıyor. Hazır Ubud’dayken tahta oymacıların köyü olan Mas’da Nyana Tilem Gallery’i ziyaret etmek, antikacıları dolaşmak, hayalini kurduğunuz bahçe mobilyalarını sipariş vermek , Batu Bulan’da bulunan taş oymacılarından evlerin koruyucusu “Tanrı Barong almak için zaman ayırmak oldukça akıllıca. Ne yazık ki son yıllarda otantik olduğunu iddia ederek Uzakdoğu’nun kaliteden ve elişçiliğinden nasibini almamış  çöp mallarıyle mağazalarını dolduran markalar,  Bali’de alışverişin keyfini kaçırsa da biraz araştırma ile doğru yerleri bulmak mümkün. 

Bali'li Dansçı Kızlar

Dans, dans, dans… Bu coğrafyada, ne doğumlar ne ölümler, ne evlilikler ne de dini ayinler müzik ve dans olmadan gerçekleşmiyor. Her el hareketinin yada her göz süzüşün farklı anlamı olan bu dansların her biri efsanelere dayanan hikayeleri anlatıyor. Anlayacağınız dans gösterisinden önce dersinizi çalışmalısınız yada şanslıysanız size anlatacak birini bulmalısınız. 

Bali tapınak seremonisine giden kadınlar

Gerçek Bali’yi anlamak için ise turizm konusunda güneyin gerisinde kalan kuzeye çıkmak, volkan kraterlerini gezmek, pirinç tarlalarında uzun yürüyüşler yapmak ve eğer becerebiliyorsanız geleneksel bir ailenin evine konuk olmak gerekiyor. Karşınıza çıkan her Bali’linin yaşadığı zor şartlara rağmen her gün şükretmesi,  içten gülümsemesi ve karşısındaki insanı mutlu etmeyi bir yaşam tarzı olarak benimsemesi; biz Batılıların neden mutsuzluk batağında çırpındığımızı daha iyi anlamama yol açıyor.

Bali pirinç terasları

Bali’nin en güzel otellerinin yer aldığı Nasa Dua’da bulunan Amanusa’da kaçırılmaması gereken en güzel deneyim Hint Okyanusunun kıyısında gerçekleşen gündoğumu kahvaltısı. Gelgitin  etkisi ile çekilen denizde balık avlayan yaşlı adamları seyrederken; pembeden turuncuya kadar kırmızının ve morun her rengini barındıran gökyüzü fotoğrafa meraklı herkesin rüyalarının süsleyecek kadar güzel.

Bali'de gelgit ve balıkçılar

Bali’de kaçırılmayacak deneyimlerden biri de şüphesiz masaj başta olmak üzere tüm Spa alternatfileri. 

Amanusa'da masaj keyfi

Amankila’da neredeyse tüm öğleden sonramı kaplayan ve tepeden tırnağa bir bakım ritüeli olan “Cita Ening” bittiğinde  bakım sadece bedenime değil ruhuma da yapılmış gibi hissediyorum. Nasa Dua’dayken görülmesi gereken çok özel iki  şey daha var.

Bali Uluwatu Tapınağı

İlki okyanusun üzerinde yükselen bir yarın en tepesinde yer alan Uluwatu Tapınağını gezdikten sonra Bulgari’nin dünyada bulunan iki otelinden biri olan Bali Bulgari’de bir akşam yemeği yemek. Diğeri ise genellikle Asya’da otelleri bulunan Alila Uluwatu’nun muhteşem mimarisi içine oturtulmuş kabanalardan birinde içkinizi yudumlayıp güneş batışını seyretmek.

Bali Alila Uluwatu Resort

Belki de Bali hakkında söylenebilecek en önemli şeylerden birini unuttum; aradığınız sadece deniz eksenli bir tatil, ise farklı bir seçim yapmalısınız. Her ne kadar bir adadan bahsediyorsak da genel olarak aşırı dalgalı deniz ilk başta eğlenceli olsa bile sonrasında pek keyif vermiyor. 

Bali Amanusa Sahil

 Bali için hemen her konuda  seçenekler cenneti demek yerinde olur. Gecesi 1000 dolardan başlayan; havuzlu, 24 saat butler hizmeti veren çok özel villalar olduğu gibi;  bir haftalık tatilinizi herşeyiyle  aynı rakama çıkarabilmeniz de mümkün. Seçeneklerden bahsederken yemekleri unutmamak gerek. Uzakdoğu mutfağını seviyorsanız Bali; bol baharatlı ve  pilavla yenen yemekleri, bizim kebaplarımızın aynısı olan ve fıstık ezmesi ile sunulan “satayları” ile gerçekten muhteşem lezzetler sunuyor, tropik meyveler ise harika, tabii neresini yemeniz gerektiğini tam olarak anlamayı başardıktan sonra.

Bali'de güneş batımı

Bali’ye gitme amacınız gece hayatı ise ne yazık ki yanlış yazıyı okuduğunuzu belirtmem gerekiyor. Bali’de gece hayatının hüküm sürdüğü Kuta ve Seminyak’ın isimlerini sadece yol tabelalarında görmüş biri olarak yourm yapmam pek mümkün değil ama ucuz eğlence arayan Avusturalyalı ve Avrupalı turistlere ev sahipliği yaptığını biliyorum.

Son söz olarak şunu söylemek istiyorum.  Eğer kendinizi geçmişten gelen koloniyel bir filmde hissetmek istiyorsanız Bali’ye gitmelisiniz, eğer arzunuz o filmin divası olmaksa kesinlikle Aman’larda kalmalısınız.

* Teşekkürler

Not: Bu yazı Eylül Harpers Bazaar’ında yayınlanmıştır

Monocle dergisi bu yıl ikinci defa Münih’i dünyanın en yaşanabilir şehirlerin listesinin en başına oturttu. Tüm dünyada oldukça tartışılan bu birincilik için Münih’i en azından 5-6 kere ziyaret etmiş biri olarak; nasıl yani diyorum. Tamam eli yüzü düzgün ve temiz bir şehir; Allianz Arena  futboldan anlamayan biri için bile  muhteşem bir stad, BMW’nin müzesi bir tasarım harikası, Ocotober Fest hayatta bir kere görülmesi eğlenceli bir karnaval, yemyeşil bahçeleri insan büyük şehirde yaşadığını unutturuyor ama… Bizim gibi Akdenizliler için  pek anlaşılır gözükmüyor Münih’in dünyanın en yaşanılır şehir olması.

Eğer bu jüride olsaydım oyumu Münih’e vermem için tek bir sebebim olabilirdi. Dallmayr. Geçmişi 300 yılı aşan bu gurme cenneti Münih’i yaşanabilir kılan en önemli sebeplerden biri. 1700’lerin başında bir manav dükkanı olarak başlayan ve 1800’lerde Alois Dallmayr’ın başa geçmesiyle gittikçe büyüyen şirket Bavyera Krallığı başta olmak üzere yaklaşık 14 Avrupa Hanedanı’na hizmet vermiş. Hali hazırda füme somonların eski Rus Çarları’nın özel tarifine sadık kalınarak hazırlanıyor olmadı “mavi kan” durumunu yeterince özetliyor sanırım.

Günün her saatinde dolu olan Dallmayr için  gurmelerin Kabe’si demek sanırım yerinde bir benzetme olur; özellikle Christmas zamanında. Muhteşem hediye paketleri, yeni çekilmiş kahvenin kokusu, şampanyalı trüflerin ağızda dağılan tadı…

Dallmayr’ın tüm dünyada adının bilinmesini sağlayan ürün ise kahvesi. 1930’ların ekonomik krizi sırasında sadece gurme ürünlerle ayakta durmayı başaramayınca kendine yeni bir iş kolu seçer ve  kahve tüccarı Konrad Werner Wille;  Dallmayr’a özel bir kahve departmanı kurmakla görevlendiririr. Sonuç beklenenin ötesinde geçer bir imparatorlu kurulur. Bu arada Dallmayr’dan alacağınız tüm kahvelerin mağazada çekildiğinden emin olabilirsiniz. Kahve içmeyen biri olarak ise Vanilyalı yada Şeftali Robois çayını tek geçerim. Tüm çaylar Dallmayr’ın özel uzmanları tarafından harmanlanıyor ve içince çay ne demek anlıyorsunuz.

Tahmin edileceği gibi Dallmayr’ın bu başarısında Almanların kılı kırk yaran disiplinlerinin rolü inkar edilemez. Hayvanların beslenmesinden, yedikleri yemeğe, kesilmesinden buzdolabından korunmasına kadar süreçlerin hepsinin belirlenmiş standartları var. Diğer taraftan küçük işletmeleri korumak içinde ellerinden geleni yapıyorlar. 15 fırın her sabah ihtisaslaştığı sadece 2-3 çeşit ekmeği mağazaya ulaştırıyor. Bu fırınların bazıları 3 kuşaktır sadece Dallmayr için çalışıyor.

Üst katta ise 2 Michelin yıldızlı restaurantı gerçek bir lezzet deneyimi sunuyor. Kuşkonmaz tutkunlarının mevsiminde, sadece kuşkonmazlı yemekleri yemek için geldikleri bir sır değil. Favorim ise kuşkonmazlı risotto. Sadece  40 müşteriye hizmet veren bu restaurantda önceden yer ayırtmazsanız; merdivenlerde oturup ağlamak içten bile değil.

Kendini yeniden bulmak için dünyaya gelen ruhlarsak eğer; seyahatler ruhumuzla buluşmak için attığımız adımlar gibi geliyor bana. Benimse ruhumla buluşmaya en yakın olduğum yer tartışmasız Londra, bu nedenle her gittiğimde şükrediyorum gene geldim diye. Amma abattın diyenlere cevabım ise kendinizi bu kadar iyi hiseetiğiniz bir yere henüz rastlamadığınız için üzgünüm.

Londra yazılarıma biraz ara vermek istiyordum ama iki yakın arkadaşım çocuklarının yaz okulu için Londra’ya gidince onlar için yazdıklarımı biraz süsledim ve post ettim. Söz veriyorum Londra hakkında uzun süre birşey yazmayacağım.  Londra gezim  Damla Kürklü ve Özlem Avcıoğlu tarafından desteklendiği için en yeni yerler gezildi tabii ki. Bu iki kadın tüm dünyayı (en azından benim gittiğim her yeri avuçlarının içi gibi biliyorlar), neredesin diyen mesajlarına cevap verdiğim an kendimi başka bir yere yönlendirilmiş buluyorum; hemde “bak şimdi oturduğun cafe’nin yan sokağından gir, karşındaki restaurantın sahipleri de aynı, dekorasyon güzel, iyi tipler gidiyor yemeğe, benim için rocking horse coctail iç orada ” kıvamında ki  mesajlarla. İnanın yalanım yok…

Londra’nın son dönem en popüler  mekanları Brick Lane ve Shoreditch bölgeleri. Bir Bangladeş imparatorluğunun hüküm sürdüğü Brick Lane’de upcoming sanatçılar ve her türlü kitch eşyayı bulmak mümkün. Pazar günleri kurulan pazarı çok meşhur olsada, kalabalıklarla başınız hoş değilse pek tavsiye etmem. Spitalfields market ise her gün kuruluyor ancak en keyifli günlerinden biri antika ve vintage pazarının kurulduğu Perşembeleri.

Shoreditch’de kalmak isterseniz size bir Sir’in otelini önereceğim; Habitat’ın kurucusu Sir Terence Conran’ın yanılmıyorsam ilk oteli olan Boundary sadece 12 odası ile hizmet veriyor, buna karşılık  otelin 3 restauranı var; bu mevsim için roof restaurantı harika olmalı. Mümkün olan her noktada ekolojiye özen gösterilen otel 2009′un en iyi yeni oteli seçilmiş.

Boundary’e çok yakın yeme içme önerilerim ise Beach Blanket Babylon ya da kısa adıyla BBB. Her ne kadar  müdavimleri buranın asla Nothing Hill’de ki ilk yer kadar popüler olmadığını söyleseler de;  hem ortam hem yemekler hoş ama daha da iyi bir seçim isterseniz hemen yan komşusunu tercih edin yani Les Trois Garçons.

Bölgede tek geçilecek yer ise Lounge Lovers. Bir su aygırı kafası, anneannemim kristal avizeleri, boyumu aşan bir Çin işi vazo, pleksiden rengarenk abajurlar, saten perdeler, retro sehpalar, anatomi dersinde kullanılan insan vücudu atlasları nasıl bir arada kullanılır görmek istiyorsanız gitmeniz gereken yer burası. Muhteşem müzik de mekanın kreması. 

Bir gün size “Dresden’e gidelim mi” diye bir teklif gelirse düşünmeden evet deyin.  Mecbur kalmadan gitmeyi aklımın ucundan bile geçirmeyeceğim Dresden’i görünce utandım; gerçekten kendisine atfedilen “Almanya”nın Floransa’sı” benzetmesini fazlasıyla hakkediyor.

Tabii okul hayatı boyunca tarih derslerinde Çariçe Katerina ile Baltacı Mehmet Paşa arasında geçenler haricinde pek bir şey öğretilmeyince; insan Avrupa’nın en büyük krallıklarından biri olan Saxonya İmparatorluğu’nun başkentine burun kıvırabiliyor.  İşte size Dresden’e ayarlayıp “long weekend” olarak gitmeniz için 10 neden. Unutmadan Dresden Berlin ve Prag’a arabayla sadece 2 saat uzaklıkta

• Sanırım dünyada mimarlık tarihi üzerine yazılan hiç bir kitap Dresden’den bahsetmemezlik yapamaz. The Frauenkirche Kilisesi, Semper Opera Binası ve Royal Saray ve diğer tüm binalar ve heykeller ile gerçek bir tarihin içinde yaşıyorsunuz. Dresden’in stratajik önemi olmamasına rağmen Ruslar Almanlara zarar vermek için Dresden’i üç gün boyunca bombalamışlar. Kentin neredeyse yüzde 90’ı tahrip olmuş.  Bombardımanda yıkılan tarihi yapıların restorasyonu hala devam ediyor.  Binalar kireç taşıyla yapıldığından ve kireç taşları da zaman içinde karardığından, restore edilmiş binalarda eski ile yeni ayırt edilebiliyor.
•  Şehrin iki önemli müzesinden  Zwinger dünyaca meşhur “Old Masters”lara ve dünyanın en geniş prselen kolleksiyonuna sahipliği yaparken; kraliyet ailesinin tüm mücevherlerini  ”Green Vault”da görmek mümkün.  Green Vault, bu yıl aynı zamanda Türkiye dışındaki en geniş Osmanlı Sanatı ve Savaş Malzemeleri Koleksiyonunu misafir ediyor.  Sergide 16’ncı ile 19’uncu yüzyıl arasında Saksonya prenslerine hediye edilen ve onların satın aldığı Osmanlı eserleri ile savaş ganimetleri yer alıyor.

• Tüm Orta Avrupa şehirleri gibi Dresden’de müzik konusunda iddialı.  Dresden Semper Operası ve neredeyse 800 yıllık geçmişi olan ve Johann Sebastian Bach’ın kantör olarak bulunduğu Leipzig’in Thoman Korosu bunun göstergesi.  Hem müzik dinlemek hem de Opera binasını görmek büyük keyif.  
• Dünyanın en iyi porselenleri arasında kabul edilen Meissen porselenlerine ismini veren şehir Dresden’e sadece 35 dakika uzaklıkta. Meissen porselenleri bu yıl 300. yılını kutluyor ve  iki tane çok özel sergiye ev sahipliği yapıyor, ayrıca üretim atölyelerini de özel randevu ile gezmek mümkün.

• Şehrin biraz dışında Sakson krallarının yazlık saray ve av köşkü olarak kullandıkları Moritzburg Sarayı var. Tarihi 1542’ye dayanan bu şato için Avrupa’nın en güzel su saraylarından biri deniyor.
• Tarihi 1434’e kadar giden Christmas Market Avrupa’nın en iyi ilk üçü arasında sayılıyor.

• Bir parklar şehri olan Dresden’de Elbe kıyısında yürümek ve bisiklete binmek haricinde yapılabilecek en güzel aktivite Avrupa’nın en eski buharlı gemilerine binerek bir nehir sefası yapmak.
• Procession of Princes, 101 metrelik Meissen porseleninden yapılmış olan bu duvar panosunda Saksonyanın tüm krralları yeralıyor ve kesinlikle görülmeye değer.  

• Şehirde umduğunuzdan daha güzel yemekler yiyeceğiniz kesin. İşte deneyip önereceklerim; Carausel, La Viletta ve geleneksel yemekler için PulverTrum. Sosisli patates çorbası, kırmızı lahana soslu et yemeği Saxon Sauerbraten, Cheesecake’e benzeyen Eierschecke  ve tabii ki sonsuz çeşit bira.
•  Bean & Beluga;  Almanya’nın en genç Michelin Star’ına sahip şefi olan Stefan Hermann’ın bu restauranı eğer av eti seviyorsanız Dresden’e gitmeniz için yeterli sebep olabilir inanın bana.  

Beklentileri yükseltmek istemiyorum ama tarih kokan şehirleri seviyorsanız Dresden’den keyif alacaksınız.

“Lufthansa Havayollarının LH 2010 numaralı Frankfurt am Main isimli dünyanın en büyük  yolcu uçağı ilk seferini yapacağı  Johannesburg ‘a kalkış için hazırdır, yolcuların uçağa teşrifleri önemle rica olunur.” 

Dünyanın en büyük ve özel uçağı olarak kabul edilen A380’i filosuna katan Lufthansa ilk uçuşunu 7 Haziran’da yani yarın yapıyor ve  Alman Milli Takımı’nı  Dünya Kupası için Johannesburg’a götürüyor. Frankfurt Havalimanında Cuma günü gördüğüm A380 için söyleyebileceğim tek bir şey var çok ama çok büyük…

Havacılık tarihinde yeni bir dönüm noktası olarak kabul edilen uçak için; tesadüfen sohbet ettiğim Lufthansa pilotu “tüm  Alman pilotlarının rüyalarını artık Claudia Schiffer değil, A380’in pilot kabini süslüyor“ diyor gülerek.

Bu olağanüstü uçak ile ilgili Lufthansa Magazin’de okuduklarım “Flying with Style” ın açıklaması gibi. Türkiye’ye dönünce stil ve seyahat kelimelerinin bende ki karşılığı olan iki harika kadın’a  yani Damla Kürklü ile Özlem Avcıoğlu’na  “Flying with Style” ın onlara hatırlattığı kelimeleri  ve üşenmeyip Türkiye’nin kişisel imaj danışmanlığında bence tartışmasız tek ismi olan Özlem Çakır’a “Flying with Style” için yapmamız gerekenleri sordum;  eğer uçağa binerken bile hayat önceliği magazin dergilerinde nasıl görüneceği olan kişilerden biri değilseniz  sade ama şık nasıl giyileceğini anlattı. Önce onların cevapları sonra büyüleyici A380 ile ilgili kısa bilgiler.

Damla Kürklü   Louis Vuitton +Virgin Atlantic + En iyi dergiler 

Özlem Avcıoğlu  Bottega Venetta Çanta + Özel  Jet +Rafine bir ikram + Çok iyi bir servis + Spor ama şık kıyafetler +Okunacak kaliteli dergiler ve kitaplar  

Bu arada isimlerin üstüne tıklarsanız bu seyahat gurularını Twitter’dan takip edebilirsiniz.

Özlem Çakır “ seyahat ederken giyim kuşamına dkkat etmek istiyorsanız çabuk kirlenen ve leke olan açık renklerden uzak durun. Hava alan, doğal dokulu, hafif lycralı kumaşlar buruşmayacağı için idealdir. Ayakların şiime ihtimaline karşın şık ama hafif topuklu yada tercihen düz ayakkbıları tercih edin. Uyurken rahatszlık verecek büyük ve ses çıkarakn takılara gerek yok. Aşırı açılmış havalandırmaya karşı yanınında her zaman bir pashmina şal bulundurun. Makyaj malzemeleri, Ipod, gözlük, acil ilaçlar,kitaplar için yumuşak bir çanta ve bilgisayarınızla diğer ihtiyaçlarınız için taşınabilir minik bir bavul doğru seçimlerdir”. Özlem’in web sitesi için ise mutlaka tıklayın.

KISA KISA A 380

• Bu uçak aviation endüstrisi için gerçek bir fenomen ve hiçbir anlamda yakınına yaklaşacak bir uçak ufukta gözükmüyor. 3 tenis kortunun yan yana konulmuş hali tanımı belki uçağı anlatmakta faydalı olur.
• A380 normal bir jumbo jetten %50 daha fazla yolcu taşıyor, tam rakamı merak ediyorsanız 8 First Class, 98 Business Class, 420 Econımy Class yani toplam 526 yolcu. Bu karlılık anlamında tabii ki çok önemli ama beni sırada bir dünya vatandaşı olarak asıl ilgilendiren bu kadar yolcuyu 2-3 sefer yerine bir kerede taşıyarak ekolojik kirliliği ciddi olarak azaltılması.
• Unutmadan uçak iki katlı ve seferlerin yapılacağı Johannesburg, Tokyo ve Pekin’e  A380 için özel  terminaller yapılmış. 

• Yolcuların rahat uyuyabilmesi için Berlin Charite Hastanesinin uyku uzmanları tasarım sürecinde yer almış. First Class’yaki koltuklar boyu 2 metreye dönen yatak olabiliyormuş.
• Tüm yatak takımları dünyanın en iyi otellerini çarşaf takımlarını sağlayana Paradies & Fleuresse tarafından hazırlanmış.
• Daha iyi uyku ve daha az jet lag için uçakta özel bir nemlendirme sistemi varmış ve özel jetler hariç sadece Lufthansa’da bulunuyormuş.
• O kadar büyük br uçak ki kalpsiz yorumculardan biri onu “uçan bir Alman sosine” benzetmiş. Bu acımasız eleştiriye karşın kendilerini “Doğal olarak bir Porsce’nin yada bir Concorde’un  zerafetine sahip değil ama bu uçak için teknisyenlere verilen brief’te güzellik kelimesi  yoktu”  diye savunuyor Lufthansa yetkilileri.

• “Whispering giant” yani fısıldayan dev olarak adlandırılan A380’in motorları Rolls Royce tarafından tasarlanıp üretilmiş ve kabin içinde duyulan ses; bir uçak motoru homurtusundan çok; Tibetli bir rahibin “ommmm meditasyonu” düzeyindeymiş. Mtematiksel olarak merak ediyorsanız %40 daha sessiz uçuyormuşsunuz ve yapılan araştırmalara göre okyanus ötesi uçuşlarda yolcuların en büyük önceliği huzur ve sessizlikmiş.
• First Class bölümündeki tuvalet normal uçakların First Class’ında bulunanların tam 5 katı büyüklüğünde.
• Uçakta kullanılan karbon alaşımı  çelikten daha sert ama aliminyuumdan daha hafifmiş. Bu arada economy class’daki koltukların sırtları yolcuların bacaklarına yeterince yer kalsın diye;   minumum incelikte tasarlanmış.

Bu kadar ihtimamdan sonra bir uçuşun günahını merak ediyorsanız;  Frankfurt Tokyo – Frankfurt First Class € 12.311…

Londra’ya Digital Lüks Konferansına davetli olarak gittim ama başına sonuna biraz eklemeler yapınca herşey daha güzel oldu. Bunun öncesi ve sonrası gece yarılarına kadar çalışmak olsa bile;  değdiğini düşündüğüm sürece sorun yok. 

Londra’ya gidince otel tercihim genelde hep Old Lady denilen tarzda eski oteller yada bunların günümüze uygun yeniden düzenlenmiş olanları. Bu nedenle The Langham’da kaldım. Avrupa’nın ilk Grand Hotel’i olan The Langham geçtiğimiz yıl ortasında tam 80 milyon paund harcanarak yenilenmiş. Otele girdiğiniz an pembe güllerle dolu bir dünyaya girmiş oluyorsunuz sadece görüntü değil kokusuyla da. Oxford Circus; Türk kadınlarının aksine asla adımımı attığım bir yer değildir (düzeltiyorum yanımda Başak yoksa eğer). Gene de Oxford Circus metrosuna 5 dakika yürüme mesafaesinde ki bu otel;  alışveriş ve keyif tutkunları için harika bir seçim.

 Özellikle ilk akşam yemeğimi yediğim restaurantları Landau  çok başarılı. Bu gezimde  ismi çok iyi bilinen Michelin Star restaurantların bazılarına  gittim ama Landau en az onlar kadar  iyiydi. Bunu yazın bir kenara Landau gelecek sene Michelin alır, almazsa ne diyeceğimi düşünmem gerek herhalde. Neyse fazla kasmaya gerek yok “o benim gönlümde michelin aldı ” der çıkarım işin içinden.   

Londra sergi konusunda gerçek bir cennet;  işte gittiklerim. İlki National Portrait Gallery’de geçen sene ölen zamanımızın en iyi  fotoğrafçılarından Irwing Penn’e ait yaklaşık 120 resmin olduğu sergiydi.  Sergi müzik, edebiyat,resim ve tiyatro dünyasının bir resmi geçit töreni şeklindeydi adeta.  resmini çektiği isimler;  Truman Capote, Salvador Dali, Christian Dior, T.S. Eliot, Duke Ellington, Grace Kelly, Rudolf Nureyev, Al Pacino, Edith Piaf, Pablo Picasso; sanırım bu kadar yeterli ne kadar iyi bir fotoğrafçı olduğunu anlatmak için. Özellikle 40′lı yıllarda insanları dar açılı bir duvarın arasında yada katlanmış bir halının kıvrımlarının önünde çektiği fotoğraflar favorim olanlardı.

Kensington Palace’da bulunan ve Prenses Diana’nın da yaşadığı State Apartments’da çok özel bir enstalasyon projesi vardı.  Çok bilinen bir sarayı farklı hale getirmek için filmleri, hikaye anlatımları ve Vivienne Westwood,  William Tempest gibi tasarımcıların enstalasyonları;   gezilmesi gereken bir çalışmaydı. 7 farklı oda şeklinde kurgulanan projede amaç; her odada verilen özel tüyolara göre daha önce  State Apartmens’da yaşamış 7 farklı prensesin kim olduğunu bulmaktı. İlgili siteye bakmanız bile farklı bir projeyle karşılaşacağınızın kanıtı adeta

Queen’s Gallery’de ise  Victoria & Albert  Art & Love isimli  çok özel bir sergi vardı. Kraliçe Vctoria ve eşi Prens Albert’ın birbirlerine ve sanata olan aşklarından yola çıkan sergi; romantikler için biçilmiş kaftan. Ancak yakalandığım gülme krizimle bu özel ambiyansı oldukça bozdum; nedenine gelince kraliçe Victoria yazıya olan merakı nedeniyle günlük tutarmış ve bu günlüğe eşlik etmesi için yaptıkları seyahatlerde, verdikleri davetlerde yada evlerinde günlük hayatlarıyla ilgili birçok anı ölümsüzleştirmek için kraliyet ressamlarını da yanlarında götürülermiş. Sergide yaklaşık 40 tane bu günlük resimlerinden vardı, tabii dev boyutlarda, günlüğün boyutunu gözümün önüne getiremedim pek! Düşünsenize ben Londra’ya gidiyorum ve yanımda 3 ressam götürüyorum ve bulunduğum ortamları çizdiriyorum. Yazarken aynı derece komik olmadığının farkına vardım ama krizim tuttu işte ne yaparsınız.

İyi İngiliz otel ve restaurantlarında sanırım Uzakdoğu’daki bazı bölgeler hariç dünyada alabileceğiniz en iyi servisi  alıyorsunuz. Yüzlerce yıllık imparatorluk boyunca uşak yetiştirme işinde uzmanlaşmış bir ülkeden bahsediyoruz. Gordon Ramsay’in Claridges’de ki restaurantında yemekler iyiydi ancak servis tek kelimeyle olağanüstüydü.  Restaurant müdürü olan JeanFranyoi Bissor her işverenin sahip olmak için kendini parçalayacağı kadar başarılı. Tüm restaurantı bir orkestra şefi ustalığı ve zerafeti ile yönetiyor. Yanlış anlaşılmasın sadece ekibini değil müşterileri de yönetiyor. Ricam üzerine bana bir mutfak turu  attırırken bile o kadar başarılıydı ki, en sonunda kibarca sordum. “Gerçekten  bu kadar mutlu musun yoksa Oscar’lık bir aktörmüsün” diye. “Doğruyu söyleyeyim bu restaurant benim hayal işim, hiç bir yer beni burada olmaktan daha mutlu edemez” dedi. Ne diyeyim ülkemizde de bunu diyebilen insanların artması dileğiyle.

Alain Ducasse at Dorcester 3 Michelin Star… Devam etmeme gerek var mı bilemiyorum?  Sadece bir yemek değil;  herşeyiyle dört dörtlük lüks bir deneyim.  Bir restaurantın içinde nasıl bir “private dining room” yaratılır sorusuna hala cevap bulamayan restaurant sahiplerine ve mimarlara bir zahmete Paris’e gitmelerini öneriyorum. Dorcester’da yer ayırtmayı unutmasınlar lütfen.

Kızım Başak yıllar önce yurtdışına profesyonel kayak kamplarına ilk gittiğinde, yabancı yarışçılara bakıp  bana şaşkınlık içinde bir soru sormuştu “anne bunlara kayak yapıyorsa bizim yaptığımız ne, eğer bunların yaptığına kayak deniyorsa bizimkine ne demek gerekiyor” Aynen böyle hissediyorum;  kimseyi suçlamak  istemem ama bu restaurantlardakilere garson deniyorsa   bizim ülkemizdekilere ne demek gerek, yok eğer bizimkiler garsonsa bu adamların yaptığını nasıl adlandırmalı.

Bu arada bu kadarına nasıl zaman ve para buluyorsun diye bir soru geçiyorsa aklınızdan; işte cevapları alışverişe ne zaman,  ne  de para harcıyorum; çok ama çok sıkıcı geliyor bana artık. Ayrıca inanılır gibi değil ama Londra’da en iyi restaurantların bile çok makul öğle yemek menüleri var Alain Ducasse’da  başlangıç, ana yemek, tatlı, iki kadeh şarap, kahve ve sudan oluşan yemek menüsü sadece 45 Paund ve şefin ikramları da dahil buna.   Minumum bu rakamı  İstanbul’un her noktasında açmayı marifet sayan cafe zincirlerinde bile ödersiniz. Anlayacağınız tüm yemekler ve sergiler aslında bir marka ayakkabı fiyatına (hem de markaların ucuz fiyatlı modelleri diyebilirim)